Zakelijke relaties van commissarissen

Goed ondernemingsbestuur is een ernstige zaak. Onafhankelijke commissarissen zijn cruciaal voor adequaat toezicht op het directiebeleid. “Elke zakelijke relatie met de onderneming wordt gepubliceerd in de toelichting op de jaarrekening”, luidt aanbeveling twaalf van de commissie Peters.

Menig topmanager moet zich achter de oren hebben gekrabd. Hoe zakelijk moet een zakelijke relatie zijn om de beleggers en de buitenwereld daarover te informeren? “Bij het vervullen van een commissariaat van een detailhandelsconcern is het bestaan van bepaalde zakelijke relaties op beperkte schaal zeer waarschijnlijk”, zegt KBB, de moeder van ketens als Hema, De Bijenkorf en Praxis.

Ook financiële dienstverleners hebben het niet gemakkelijk. Mogen commissarissen bijvoorbeeld gebruik maken van kortingsregelingen die ook voor het personeel gelden, of is dat ongewenste belangenverstrengeling? ING heeft de afspraak met zijn commissarissen gemaakt dat zij niet in aanmerking komen voor personeelscondities op ING-producten.

Verzekeringsgroep ASR (onder meer Stad Rotterdam) denkt daar heel anders over. “Aan commissarissen wordt de mogelijkheid geboden om in het kader van de door dochtermaatschappijen van de vennootschap geboden dienstverlening verzekeringen en andere overeenkomsten te sluiten op de voorwaarden, zoals deze ook voor het bestuur en werknemers van de vennootschap gelden”, melden de commissarissen van ASR. “Gezien het door ABN Amro uitgeoefende bedrijf zijn zakelijke relaties met commissarissen niet ongebruikelijk”, vindt ABN Amro, maar publicatie daarvan “druist in tegen de vertrouwelijkheid, die eigen is aan de relatie tussen bank en cliënt.”

Ook ING gaat relaties met commissarissen “als normale particuliere cliënt” niet in zijn jaarverslag vermelden, met uitzondering van kredietverlening aan commissarisen. Dat is dan ook geen aanbeveling van Peters, maar een richtlijn van de Nederlandsche Bank, en die regels zijn heilig.