Van Lottum geeft kleur aan grauwe dag in Rosmalen

ROSMALEN, 17 JUNI. De vooruitzichten van John van Lottum waren gisteren even somber als de lucht boven Rosmalen. Maar toen de donkere wolken boven het Autotron bij het vallen van de avond plaatsmaakten voor een waterig zonnetje deed de smaakmaker van het Nederlandse tennis een verheugende constatering. “Al sta ik pas op de drempel van de tophonderd, ik hoef voor niemand bang te zijn”, sprak Van Lottum na zijn verrassende zege (7-5 en 6-4) op Nicolas Kiefer.

Dag twee van Nederlands enige tennistoernooi op gras begon zoals de eerste was geëindigd: met veel regen. Maar halverwege de middag klaarde de lucht op en bleek Van Lottum in staat de dag van een vrolijk slot te voorzien. Met tal van atletische hoogstandjes en gedurfd aanvalsspel beroofde hij het toernooi van de nummer vijf van de plaatsingslijst, de Duitse Agassi-look-alike Kiefer, die vorig jaar de kwartfinales op Wimbledon bereikte. “Terwijl ik rekening had gehouden met een nederlaag”, verklaarde de 22-jarige Van Lottum na afloop bijna schuldbewust.

Aanleiding voor die sombere gedachten was zijn ronduit teleurstellende voorbereiding. Van Lottum zwalkte de laatste weken van nederlaag naar nederlaag en weg leek de magie waarmee hij vorig jaar het internationale podium bestormde. Ontluisterend was vooral de confrontatie met de Fransman Arnaud Clement die hem vorige week op Queens slechts één game gunde, 6-0 en 6-1. Met die oorwassing in het achterhoofd stapte Van Lottum gisteren naar eigen zeggen zonder enige illusie op de baan. “Het kon nauwelijks slechter”, aldus Van Lottum die in de volgende ronde op de Tsjech Martin Damm stuit.

Met zijn overwinning op de talentvolle Kiefer snoerde de nummer honderd van de wereld zijn critici andermaal de mond. Op last van bondscoach Michiel Schapers kwam hij in Rosmalen aanvankelijk niet in aanmerking voor een wildcard. Van Lottum maakte zich daarom op voor het kwalificatietoernooi, maar kreeg vrijdag bij de inschrijving tot zijn verbazing te horen dat hij door de vele afzeggingen alsnog rechtstreeks was toegelaten tot het hoofdtoernooi. “Maar het spelen van de kwalificaties had ik ook niet erg gevonden, want ik had potjes nodig om mijn ritme te hervinden.”

Tegen Kiefer liet Van Lottum opnieuw zien dat hij met zijn risicovolle spel en atletische vermogen geschapen is voor grastennis. Door de overvloedige regen was de ondergrond boterzacht met als gevolg dat de bal vaak amper van de grond kwam. Van Lottum slaagde er niettemin telkens in om zich onder de bal te zetten en zodoende de rally's te domineren. Kiefer bleef het antwoord schuldig op de venijnige returns van de lichtvoetige Van Lottum.

Met Van Lottum bereikte ook Richard Krajicek de tweede ronde, al kwam de titelverdediger in tegenstelling tot zijn vier jaar jongere landgenoot met de schrik vrij dankzij twee succesvolle tiebreaks. In duel met de Australische routinier Richard Fromberg liet Krajicek een wisselvallige indruk achter. Maar uiteindelijk maakte hij dankbaar gebruik van de onnauwkeurigheden in het spel van zijn tegenstander, die het op kritieke momenten liet afweten, 7-6 (7-0), 4-6 en 7-6 (7-5).

Halverwege de derde en beslissende set leek het nog mis te gaan toen Krajicek zich weer eens ouderwets liep te ergeren. Zijn gram gold ditmaal het rumoer in een van de vipboxen rond het centrecourt. “Neem nog een biertje”, zo voegde hij een luidruchtige toeschouwer vanaf de baseline toe. Na afloop was de woede over de ordeverstoring nog maar nauwelijks weggeëbd. “Ongelooflijk zo'n man. Laat zich daar een beetje vollopen omdat het bier gratis en voor niks is. Wat moet ik met zulke mensen?”

Provocerende uitspraken zijn niet langer besteed aan Van Lottum. Nog steeds wordt hij bestempeld als een wispelturige en onvolwassen jongeman die nauwelijks raad weet met zijn talenten. Waar die mening op gebaseerd is, blijft een raadsel. Zijn opvliegende karakter staat hem op de baan niet langer in de weg en als een van de weinige Nederlandse tennissers, zoniet als enige, weet hij passie in zijn spel te leggen. Dat laatste maakt hem tot een bijzondere tennisser, waar ook de neutrale toeschouwer zijn hart bij kan ophalen.

Van Lottum kon het gisteren niet laten aan het slot van zijn nabeschouwing fijntjes op te merken dat dinsdag 16 juni een bijzondere dag was. Exact twaalf maanden geleden verwijderde bondscoach Schapers hem wegens vermeend onprofessioneel gedrag uit de selectie van Jong Oranje. Amper een week later verbaasde Van Lottum op Wimbledon als qualifier vriend en vijand met fris en aanvallend tennis en moest Marcelo Rios er in de derde ronde aan te pas komen om de opmars van het explosieve talent tot staan te brengen.