Alle honden los bij eerbetoon Mitchell

Concert: Big Yellow Taxi - A Tribute to Joni Mitchell. M.m.v. o.m. Astrid Seriese, V, Mondriaan Kwartet, Corrie en de Kleine Brokken, Solex. Gezien: 16/6 Concertgebouw Amsterdam.

Het Holland Festival moest dichter bij de jeugd komen, en dus programmeerde de nieuwe directeur Ivo van Hove een eerbetoon aan Joni Mitchell. Dit klinkt absurder dan het is, want ook al had de 54-jarige singer-songwriter haar laatste (Nederlandse) hit in 1970, haar invloed op de moderne popmuziek is groot: onder meer Prince, Janet Jackson en Tori Amos verklaren zich schatplichtig aan de Canadese zangeres die de popmuziek vernieuwde met een combinatie van folk, jazz en rock 'n' roll.

Vooral de jazz en de rustige pop waren goed vertegenwoordigd op het naar Mitchells grootste hit 'Big Yellow Taxi' genoemde tribute van Nederlandse musici in het Amsterdamse Concertgebouw. Samensteller Gene Carl had gekozen voor een gevarieerde line-up - een klassiek ensemble, twee jazz-groepen en een aantal zeer verschillende vocalisten - waarvan het Mondriaan Kwartet, met wondermooie instrumentale bewerkingen van liedjes als 'Hejira' en 'Cherokee Louise' de grootste verrassing was.

Mitchell zelf was er niet. Zij hoefde niet te zien dat de zaal slechts halfvol zat, of dat het uit de house-scene afkomstige trio Solex een medley van haar nummers bedolf onder echo's en harde elektronische versterking. Maar ze miste ook veel: een met slaapkamerstem en expressieve mimiek gezongen bewerking van het indroeve 'River' door Astrid Seriese; een briljante uitvoering, door de groep V, van haar ode aan de saxofonist Lester Young, 'Goodbye Pork Pie' (met zangeres Fee Claassen, en Tony Overwater op contrabas); en twee songs van haar meesterwerk Blue, door Lotte van Dijck (zang, gitaar, piano) en Marjoleine Reitsma (sax). De 18-jarige Van Dijck zorgde voor momenten met kippevel: in 'Little Green' en 'My Old Dad' benaderde ze niet alleen het timbre en de frasering van haar voorbeeld, ze overtrof het - op een misser in het begin na - ook in zuiverheid.

Niet alle musici bleven zo dicht bij de originelen. Met een verwijzing naar een tekst van Mitchell kondigde gitariste Corrie van Binsbergen aan dat haar gelegenheidsformatie de Kleine Brokken 'alle honden zou gaan uitlaten'. Wat volgde was onder meer een als muzikaal hoorspel te omschrijven versie van 'Don Juan's Reckless Daughter', waarin Vera en Beatrice van der Poel elkaar zingzeggend afwisselden en één keer zelfs uitbarstten in kakelend gelach.

De Kleine Brokken besloten samen met V, Van Dijck & Reitsma en het Mondriaan Kwartet de avond met een swingende versie van 'Big Yellow Taxi', en varieerden vooral toepasselijk op de laatste regel van Mitchells hit: 'You don't know what you've got till it's gone'. Het eerbetoon aan Joni Mitchell zal niet worden herhaald.

    • Pieter Steinz