Laredo ontwaakt door vrije handel met Mexico

De Texaanse stad Laredo, aan de grens met Mexico, is een van de snelst groeiende steden in de Verenigde Staten. Gelegen aan de drukste handelsroute tussen de twee landen werkt Laredo zich op uit het stof en de armoede.

LAREDO, 16 JUNI. Om zeven uur 's morgens staan op de golfbaan van de Laredo Country Club de sproeiers al aan. De frisse grasmat midden in de woestijn is de trots van het plaatselijke bedrijfsleven. Het gaat goed met Laredo, een Amerikaanse stad aan de Rio Grande die tot voor kort straatarm was en een slaperig bestaan leidde. De snelle groei van de Amerikaans-Mexicaanse handel heeft de grensplaats een bruisende economie bezorgd. De bevolking is in tien jaar tijd verdubbeld tot bijna 200.000. Daarmee is Laredo na Las Vegas de snelst groeiende stad van het land.

In het luxueuse clubhuis van de Country Club, met oude prenten van zeeslagen en Italiaanse steden aan de muur, verzamelen zich de leden van de lokale werkgeversorganisatie voor hun maandelijkse ontbijtbijeenkomst. Terwijl het tafelzilver op de borden tikt, houdt een van de leden een praatje over zijn bedrijf. Het is Larry Fields, directeur van The Texas Mexican Railway Company, een snelle groeier in het goederentransport. Het bedrijf is in Laredo gevestigd, maar de meeste aandelen zijn in Mexicaanse handen. “Wij brengen graan, staal en grondstoffen naar Mexico, en auto's en andere afgewerkte produkten naar de Verenigde Staten”, vertelt Fields. “Onze omzet is het afgelopen jaar met 500 procent gestegen.”

De meeste inwoners van Laredo is dat niet ontgaan. Regelmatig worden straten midden in de stad geblokkeerd door stilstaande goederentreinen, soms honderd wagons lang, die door de douane worden onderzocht. Door de liberalisering van de handel mag het grensverkeer explosief gegroeid zijn, tegelijk heeft de Amerikaanse regering de bewaking van de grens fors opgevoerd. Want ook de smokkel bloeit: van verdovende middelen en illegale immigranten naar het noorden, en van vuurwapens en dollars verdiend met de verkoop van drugs naar het zuiden.

De kortste weg tussen Mexico Stad en Chicago of Detroit, zegt men hier wel, loopt door Laredo. En dat is letterlijk bedoeld. Laredo is de drukste grensovergang voor vrachtwagens. Dagelijks denderen hier in beide richtingen zo'n drieduizend trucks door de stad, wat veel stank en onveiligheid met zich meebrengt. Vaak staan de kolossen met hun aanhangers in kilometerslange files te wachten, voor ze van de douane de Rio Grande mogen oversteken. “Die files zijn een probleem,” erkent Miguel Conchas, voorzitter van de Kamer van Koophandel, “maar een goed probleem. Het is een teken van vooruitgang. Van alle wegtransport van en naar Mexico komt 35 procent hier langs.”

De paradox van Laredo is dat het zijn economische groei zowel dankt aan de vrijhandelsakkoorden GATT en NAFTA, als aan de bureaucratische barrières die nog altijd tussen de twee landen bestaan. De Verenigde Staten laten Mexicaanse vrachtauto's niet toe op hun wegen, en Mexico staat op zijn beurt niet toe dat Amerikaanse burgers een lading invoeren. Daarom leveren Amerikaanse vrachtwagenchauffeurs hun vracht af bij pakhuizen in Laredo, vanwaar Mexicaanse expediteurs het transport over de grens verzorgen. In Laredo's Mexicaanse zusterstad, Nuevo Laredo, vindt in omgekeerde richting een vergelijkbare overslag plaats. Al dat in- en uitladen levert veel geld en banen op.

De bevolking van Laredo bestaat voor 94 procent uit hispanics, vrijwel allemaal van Mexicaanse komaf. “Wij zijn Amerikanen”, zegt Conchas, “maar we hebben respect voor Mexico; we voelen ons verwant met de cultuur. Anders dan veel mensen in Californië zien wij in Texas de Mexicanen niet als bedreiging, maar als handelspartners en vrienden. Wij begrijpen ook dat immigranten meestal geen misdadigers zijn, maar mensen die honger hebben en hun kinderen een beter bestaan willen geven. En we profiteren van de Mexicanen die hier in groten getale boodschappen komen doen.”

Vrijwel alle pakhuizen in Laredo zijn in Mexicaanse handen. Veel leden van de Country Club (dertig procent) zijn Mexicaanse ondernemers. En Mexicaanse klanten bezorgen de nagelnieuwe shopping malls aan de rand van de stad, waar vrijwel alle nationale winkelketens vertegenwoordigd zijn, een groot deel van hun omzet.

“Deze streek is lang verwaarloosd”, zegt Conchas. “Laredo was een van de armste steden van het land. Nog altijd zijn veel mensen nauwelijks geschoold, en de werkloosheid is met acht procent bijna twee keer het landelijk gemiddelde. Maar nu de rest van Amerika heeft ontdekt dat we aan de andere kant van de grens een belangrijke handelspartner hebben, weet men de weg naar Laredo te vinden.”

    • Juurd Eijsvoogel