Winnaar Menkveld krijgt geen prijs

ROTTERDAM, 15 JUNI. Tatjana Daan, directeur van Poetry International, had nog zo gehoopt dat er geen 'ongemakkelijke situatie' zou ontstaan. Tevergeefs, want de jury van de C. Buddingh'-prijs voor nieuwe Nederlandse poëzie droeg gisteravond Daans rechterhand Erik Menkveld, dichter van De karpersimulator, voor als winnaar van de Buddingh'-prijs 1998.

Zoals van tevoren aangekondigd, weigerde het bestuur van de Stichting Poetry International de prijs (waaraan een geldbedrag van 2500 gulden is verbonden) aan zijn eigen medewerker uit te reiken. Om 'de schijn van partijdigheid' te vermijden feliciteerde bestuurslid Anton Korteweg Menkveld 'met zijn uitverkiezing en niet met zijn prijs.'

“Wij zien geen enkel verband tussen de dichter en de organisator Menkveld,” zei juryvoorzitter Marc Reugebrink, die de winnaar prees om de 'terloopse, afgewogen toon' en de afwisseling van 'exaltatie en nuchtere observaties' in De karpersimulator. Later zou het jurylid Esther Jansma nog onderstrepen dat de beslissing om Menkveld te bekronen al geruime tijd geleden was genomen, nog voordat het Poetrybestuur begin mei bekend maakte dat Menkveld (in dienst sinds 1 april) hors concours was.

Anders dan de overige drie genomineerden - Frans Kuipers en de Vlamingen Miguel Declercq en Peter Theunick - was Menkveld volgens de Buddingh'-jury 'een belofte die zichzelf gaandeweg inlost.' Gerrit Komrij, die een gesproken column wijdde aan een gedicht uit De karpersimulator, was het daar mee eens. Bij een vorige gelegenheid, de toekenning van de VSB-poëzieprijs (waarvoor Menkveld ook genomineerd was), had hij De karpersimulator al geprezen. Aan de hand van het gedicht 'Poème de l'extase - Skriabin' deed hij dat nog eens dunnetjes over. “Het lukt de dichter om zijn vervoering aannemelijk te maken,” zei Komrij, die zich vooral erg gecharmeerd toonde van Menkvelds vermogen om zich te verplaatsen in een kat die de extase van zijn baasje ziet aankomen.