Wings of Fame

Wings of Fame, (1990, NL, Groot-Brittannië, Otokar Votoçek), RTL5, 20.30-22.40u.

Nog geen 9000 bezoekers trok de film Wings of Fame in 1990 en ik was er daar een van, tijdens een matinee, als enige in de zaal. Het was pas de eerste week dat de film draaide en recensies had ik nog niet gelezen, wel heel veel veelbelovende voorbeschouwingen.

Vooral de aankondiging dat het een wat betreft sfeer op Abel (1986) van Alex van Warmerdam gelijkende film over beroemdheden in het hiernamaals moest worden, leek garant te staan voor mild surrealistische beelden. Regisseur Otokar Votoçek zou ten gevolge van een oogziekte bijna blind zijn en dat had ook wel iets intrigerends. Je zag bij wijze van spreken al voor je hoe de blinde regisseur aan zijn cameraman uitlegde wat hij wilde laten zien en hoe het resultaat daarvan voor hem toch altijd een mysterie zou blijven. Bovendien was Votoçek co-scenarist geweest van het al genoemde Abel, dus dat leek ook wel in orde.

Als productiemaatschappij had First Floor Features getekend, van het duo Dick Maas en Laurens Geels, dat eerder successen vierde met Abel, Flodder (1986) en Amsterdammed (1988). En voor de hoofdrol was de hooghartige Engelse acteur Peter O'Toole aangetrokken die een bijna naar het leven getekend personage zou spelen. Hoofdpersoon Cesar Valentin is namelijk een pedante filmster die op het hoogtepunt van zijn faam door een fan (Colin Firth) wordt neergeschoten en vanuit een soort 'hotel of the stars' aan de oevers van de rivier der vergetelheid moet toezien hoe zijn roem verbleekt en hij tenslotte geen aanspraak meer kan maken op een eeuwigdurend verblijf in deze 'hell of fame'.

Het zag er prachtig uit. De dolende doden wandelden in eindeloze tuinen, luisterden naar Albert Einsteins vioolgekras of woonden groepssessies bij Sigmund Freud bij. Ze sliepen of aten niet, alleen gifgroene blokjes gelatine om hun botten bij elkaar te houden, maar konden wel verliefd worden en andere emoties voelen. Toch overkwam de film het ergste wat een film over leven en dood kan overkomen: hij had geen ziel.

Aan het einde van de film kreeg Valentin de kans om naar de aarde terug te keren. De toekomst was aangebroken en zijn films draaiden in verregende kopieën in kleine cinematheken met een of twee bezoekers op een namiddag. Net als Votoçeks film in z'n eerste week.

    • Dana Linssen