Japan voetbalt als een zwerm vliegen

Japan verloor gisteren zijn eerste wedstrijd ooit op een WK met 1-0 van Argentinië. Het mooiste dat Argentinië had te bieden, was een swingende band die de fans betoverde met de tango.

TOULOUSE, 15 JUNI. Tot enkele minuten voor aanvang van het eerste duel van Japan ooit op een wereldkampioenschap voetbal smeekten honderden supporters voor de poorten van het Stade Municipal in Toulouse vergeefs om een kaartje. Bijna 5.000 Japanse fans zagen de wedstrijd tegen Argentinië gisteren op een groot beeldscherm in het Palais des Sports. De gelukkigen die zonder dralen duizenden guldens hadden neergeteld om Nippon met 1-0 te zien verliezen, moeten zich echter bekocht hebben gevoeld.

Schrijnende taferelen hadden zich afgespeeld op het vliegveld van Tokio, waar duizenden Japanse supporters tot de ontdekking kwamen dat hen kaarten waren beloofd die niet bleken te bestaan. Sommige Japanners waren op hoop van zegen toch naar Frankrijk gereisd. Een student werd door Franse zwarthandelaren uitgelachen, toen hij wanhopig 200 Francs (bijna 70 gulden) voor een kaartje bood. Zijn meer gefortuneerde landgenoten hadden al 5.000 gulden neergeteld.

Met een gelukzalige glimlach op het gezicht marcheerden de Japanners in hun blauwe shirts en getooid met een rode, rijzende zon op de wangen naar het walhalla. “We gaan verliezen”, wist één van hen. “Maar ik wil slechts genieten van de wetenschap dat ik aanwezig ben geweest bij de eerste wedstrijd van Japan op een WK.” Zijn vriend kende geen mededogen voor de ongelukkigen die op de gok naar het stadion wandelden. “Ze hadden het geld voor hun vergeefse trip beter in hun zak kunnen houden.”

En hoe voelde hij zich na een draak van een wedstrijd, waarin Japan voetbalde als een zwerm vliegen, hinderlijk voor de tegenstander en niet meer dan dat? De Argentijnse voetballers geneerden zich voor de povere vertoning tegen een WK-debutant, die de Argentijnse keeper Roa geen enkele keer op de proef stelde. Maar daar was het Japan ook niet om te doen geweest.

Vijf jaar geleden barstte de huidige bondscoach Takeshi Okada nog in tranen uit, toen hij als analist voor de Japanse televisie moest uitleggen hoe zijn landgenoten in de slotseconden van het duel met Irak de kwalificatie voor de WK in Amerika verspeelden. De Nederlander Hans Ooft was destijds nog bondscoach van Japan. Nadat hij op de drempel was gestruikeld, werden miljoenen dollars besteed aan de financiering van de J-League; de professionele Japanse voetbalcompetitie, waarin onder anderen Gerald Vanenburg zijn zakken heeft gevuld.

Sterspeler Kazuyoshi Miura verdiende aan zijn optredens in Japan een contract bij het Italiaanse Genua, waar hij nog met oud-Ajacied John van 't Schip heeft gespeeld. Het is tekenend voor het nieuwe beleid van bondscoach Okaka dat hij zijn eigenzinnige vedette keihard heeft laten vallen voor de WK in Frankrijk. Japan heeft op voetbalgebied immers geen verleden, het kijkt slechts naar de toekomst. Deze WK is slechts een vingeroefening voor het toernooi dat Japan over vier jaar samen met Korea mag organiseren. “Pas dan zullen we moeten tonen wat we de afgelopen jaren hebben geleerd”, zei Hidetoshi Nakata, het idool van de jeugd.

De eerste test was weinig hoopgevend. In technisch opzicht ziet het spel van Japan er verzorgd uit, tactisch valt nog veel te verbeteren en aanvallend etaleerde het team van Okada een enorm gebrek aan stootkracht. De Japanse supporters maakte het niets uit. Zij waren - met de voortreffelijk fluitende Nederlandse arbiter Mario van de Ende - de enige uitblinkers in een wedstrijd die geen moment tot leven kwam. Argentinië geldt als één van de favorieten voor de wereldtitel, maar de ploeg van Daniel Passarella roept voorlopig slechts heimwee op naar het tijdperk van Diego Maradona.

De beste voetballer van het afgelopen decennium durfde zelfs als televisiecommentator niet naar Frankrijk te komen. Alsof hij de neergang in zijn turbulente leven nog eens wilde onderstrepen, werd Maradona in eigen land tot twee jaar voorwaardelijke gevangenisstraf veroordeeld, omdat hij enkele fotografen met een luchtbuks had beschoten. Met enkele spandoeken - Diego gracias por todo campeone 98 - betuigden de Argentijnse fans hun steun aan Heilige Diego, wiens erfgenaam Ariël Ortega gisteren tegen Japan voornamelijk onzichtbaar bleef.

In zijn boek De Hand van God poneert de Engelse schrijver Jimmy Burns de stelling dat de begrafenis van Maradona net zoveel publiek zal trekken als het afscheid van Evita Peron. Passarella had dolgraag uit de schaduw willen treden van de voetballer die hij nimmer heeft gemogen. Maar dan zal de stoere libero van weleer toch de eerste speler moeten worden die de wereldtitel ook als bondscoach wint.

Gisteren kuste hij de voeten van Gabriel Batistuta, die met een fraaie stiftbal Japan tot een knieval dwong. De 29-jarige spits van Fiorentina kopte de bal in de tweede helft ook nog eens tegen de paal en daarmee zijn de Argentijnse wapenfeiten wel verteld. Maar dat ene doelpunt ontketende een waar volksfeest in het centrum van Toulouse en de Japanners deden braaf mee. Nederig bogen de supporters het hoofd, toen in een lokale kroeg de treffer van Batistuta voor de tiende keer werd herhaald. “Maar over vier jaar zijn wij aan de beurt”, kraaiden de fans. Het slotakkoord van één Japanner: “Dan komen we in elk geval een stuk goedkoper het stadion binnen.”

    • Robèrt Misset