Stammenstrijd

H.J.A. Hofland begrijpt niets van voetbal als stammenstrijd, Leon de Winter des te meer. Zeven juli 1974 was traumatisch. Urenlang in de bossen op de Veluwe rondgedwaald, het was gebeurd.

H.J.A. Hofland ziet in het afstandsschot van Arie Haan in 1978 de grote rechtvaardiging, de afrekening. Arie is in zijn ogen een 'nationale held'. Heeft H.J.A. Hofland een lesje voetbalgeschiedenis overgeslagen? Arie Haan, zelf een halve Duitser en zeker geen nationale held, maakte met zijn flauwe schot slechts de eerste Nederlandse goal. De Duitsers kwamen hierna zelfs nog op voorsprong (Rumenigge). René van de Kerkhof redde de avond maar niet het toernooi dat door de miezerige Argentijnen met hun paal gewonnen werd.

De wraak op 7 juli 1974 kwam pas in de zomer van 1988. Michels op de bank. Hans van Breukelen die de geblesseerde Matheus publiekelijk aan de oorlog herinnerde, de achterstand (penalty), de gelijkmaker (onterechte penalty), het geniepige, maar alles beslissende, schuivertje à la Gerd Muller. Het Duitse shirt aan het brede achterwerk van Ronald Koeman. Frank Rijkaard had die avond moeten gaan spugen. Wij hadden het toegejuicht. Bloed aan de paal. Het volk was ontroerd en vierde feest als nooit tevoren.

    • P.J. Scholte