Hok 'On the double'

Het eerste team van het Amsterdamse Hok (Jansen-Westerhof, Jansma-Van Cleeff) heeft zich dit weekend in Zoetermeer verzekerd van de dubbel. Hok, in december al winnaar van de play-offs in de Meesterklasse viertallen, veroverde nu ook nog eens de eerste Arboned Team Cup, het open viertallen kampioenschap van Nederland. Dit NK werd dit jaar voor het eerst gespeeld via een knock-out competitie. Deze staat in beginsel open voor ieder viertal. De in deze rubriek aangekondigde droomfinale, Hok (nummer een van de plaatsingslijst) tegen Modalfa (nummer drie), kwam inderdaad uit. Beide teams rolden ieder probleemloos door hun halve finale, om vervolgens in een finale van 56 spellen te strijden om de Arboned Team Cup. Voor de goede orde, het als nummer twee geplaatste Crash, door velen toch al de mindere geacht van Modalfa, haalde niet eens de laatste acht.

Aanvankelijk zag het er naar uit dat Modalfa, een team bestaande uit de voormalige wereldkampioenen Leufkens-Westra en De Boer-Muller, de beker zou gaan winnen. De Modalfianen stonden bijna voordurend zo'n 20 imps voor. Daarvan was het leeuwendeel afkomstig van een spel helemaal aan het begin van de eindstrijd:

Zuid gever Noord OW kw. ♠ 84 ♡ - ♦ H85 ♣ AV1098532 West Oost ♠ B3 ♠ AV1075 ♡ 108753 ♡ A64 ♦ V943 ♦ AB76 ♣ H4 ♣ 7 Zuid ♠ H962 ♡ HVB92 ♦ 102 ♣ B6

In de demonstratiezaal (op het rama) was dit het biedverloop te zien:

West Noord Oost Zuid Westerhof Westra Jansen Leufkens pas pas 4♣ dbl pas 4♡ pas pas dbl pas pas 4♠ dbl pas pas pas

Na het, overigens volstrekt logische, informatiedoublet van oost was er voor OW geen redding meer mogelijk. Zuid, Enri Leufkens, zette tot tweemaal toe zijn tanden in de smakelijke hapjes die hem werden geoffreerd. Het eindcontract verdween uiteindelijk voor drie down 'onder de tram' (de leider werd troefkort): NZ +800. Op de andere tafel was het biedverloop kort:

West Noord Oost Zuid De Boer Van Cleeff Muller Jansma pas pas 5♣ dbl pas pas pas

Uw verslaggever zou de noordhand het liefst met 4♣ hebben geopend, net zoals Berry Westra deed. Omdat in zijn partnership de 4♣ opening een conventionele betekenis heeft (een sterke kaart met lange hartens), deed hij er maar een schepje bovenop. In dit geval ten onrechte: over het (punten-)doublet van zijn partner, had west, Wubbo de Boer, een veel gemakkelijker keuze dan zijn tegenvoeter op rama, Jan Westerhof: pas. Bauke Muller begon met A en V voor de heer. De nagespeelde ruiten liep via de heer naar het aas. Hierna speelde de verdediging nog twee keer troef in, zodat bij noord een ruitenloser bleef hangen: twee down, NZ -300 en 15 imps naar Modalfa. Naarmate het slot van de finale naderde, nam de spanning toe. Acht spellen voor het einde was de achterstand van Hok geslonken tot 4 imps. Toen werd dit spel op tafel gelegd:

Oost gever Noord OW kw. ♠ A84 ♡ 5432 ♦ 5 ♣ HVB106 West Oost ♠ 106 ♠ 52 ♡ AVB10 ♡ 876 ♦ 87632 ♦ 109 ♣ 95 ♣ A87432 Zuid ♠ HVB973 ♡ H9 ♦ AHVB4 ♣ -

Rama

West Noord Oost Zuid De Boer Jansen Muller Westerhof pas 1♠ pas 2♣ pas 2♦ pas 4♠ pas 6♠ pas pas pas

Piet Jansens sprong naar 4♠ was een afzwaai, in lijn met het 'fast arrival' principe. Met zijn powerhouse achtte Jan Westerhof slem desalniettemin verantwoord en maakte het af op 6♠. Azenvragen achtte hij, gezien de renconce, niet nodig. Wubbo de Boer, redacteur van een populaire uitkomstrubriek in een van de bridgebladen, startte volgens het boekje: in een biedverloop met links van je een werkkleur, moet je agressief starten. Je moet immers het tempo houden voor de werkkleur is ontwikkeld. De Boer legde daarom heel begrijpelijk met ♡A. Hier bleek die start evenwel meteen alle problemen voor de leider te hebben opgelost. Na het troeven van een ruiten op tafel raapte de leider rap twaalf slagen op. In de gesloten kamer een totaal ander biedverloop:

West Noord Oost Zuid Jansma Westra Van Cleeff Leufkens 2♣ pas 2♦ pas 2♠ pas 3♠ pas 5♣ dbl pas pas 6♠ pas pas pas

Een hypermodern biedverloop: Leufkens 2♣ gaf een zwakke twee in ruiten aan of een of andere beul. Over Westra's 2♦ relay was 2♠ semi- of mancheforcing en 3♠ een sleminvite. De sprong naar 5♣ was Exclusion Blackwood, dat om sleutelkaarten vraagt in de andere kleuren; handig als je een renonce hebt in de geboden kleur, hier klaveren dus. Jansma's doublet was puur om de afspraken te testen van Leufkens en Westra. Zelfs op topniveau wil azenvragen na tussenbieden of een doublet nog wel eens mis gaan. Met die afspraken van NZ zat het wel snor: Westra's pas gaf één sleutelkaart aan (buiten klaveren natuurlijk). Dat was precies waar Leufkens op zat te wachten: ♡A zou goud geweest zijn, maar ook ♠A gaf het contract kansen. Gewaarschuwd door het biedverloop startte Jansma voorzichtig met troef. Met open kaarten is het slem nu te maken door de tweede troef in dummy te nemen en vervolgens ♣H voor te spelen en al naar gelang oost met het aas dekt een harten af te gooien of te troeven. Daarna kan de tafel nog worden bereikt met een ruitenaftroever. Gezien Jansma's doublet op 5♣ verwachtte Leufkens ♣A eerder bij west dan bij oost. Derhalve verliet hij zich liever op het goed zitten van ♡A. Hij trok de troeven, troefde een ruitentje op tafel en speelde harten naar de heer: 14 imps naar Hok, dat door dit spel voor het eerst aan de leiding kwam. Het was het keerpunt van de wedstrijd. Maar de spanning bleef er tot het laatst toe in. Met nog één spel te gaan bedroeg de voorsprong van Hok nog slechts één luttele imp. Toen op het laatste spel daar nog twee impen bijkwamen, stond de tikker stil op 99-96 voor Hok.

    • Jan van Cleeff