Fluoride

In de wetenschapsbijlage van 6 juni werden wij door M.A.J. Eijkman herinnerd aan de tijd dat wij tegenover elkaar stonden, in de jaren zestig. Gelukkig heeft er toen een kleine groep mensen op de barricade gestaan. Zo is het toen op het nippertje nog net gelukt na bikkelharde strijd, de fluorideaanval te pareren. Eijkman, die toen ook al krantenkolommen vulde, noemt het experiment Tiel-Culemborg. Dat experiment is indertijd waarschijnlijk wel wetenschappelijk opgezet, maar niet begeleid tot het einde toe. En als leken menen statistieken zelf te kunnen beoordelen, en dat ook nog eens jaren voor de einddatum van het experiment, ja dan kan daar van alles uitkomen. Achteraf is gebleken dat de desbetreffende statistieken niet alleen voorbarig, maar ook foutief zijn beoordeeld.

Maar misschien van nog ernstiger aard is het volgende. Bekeken uit de toenmalige situatie, viel de toediening van fluoride, met het drinkwater als distributiemiddel zeker onder de werking van de Geneesmiddelenwet. Dat gegeven maakte deze massamedicatie juridisch onmogelijk. Wat dat betreft dus een goede wet. Dus moesten de doordrammers daar iets op vinden. En dat is ze gelukt. Via een juridische truc hebben zij de bescherming die de toenmalige Geneesmiddelenwet bood op dit ene punt kunnen ontkrachten. Zij hebben er een gat in kunnen prikken. Er is op een onbewaakt moment een uitspraak uitgelokt die haaks stond op de geest van de desbetreffende wet. Voor het 'nobele' doel moest het mogelijk gemaakt worden een leugen aan de man te brengen als de ultieme waarheid.

Zoals reeds gezegd, de aanval is toch gepareerd. Maar dat betekent niet dat wij blijvend veilig zijn. De nieuwe Warenwet bijvoorbeeld is na het oorspronkelijke ontwerp wel verbeterd, maar zeker niet waterdicht. Het blijft noodzakelijk dat er mensen wakker op het vinkentouw zitten.