Tina Turner

Tina, What's Love Got To Do With It (VS, 1993, Brian Gibson), Belg.1, 21.45-23.40u.

Het is een vakkundig gemaakte film, met een knappe rol van Angela Bassett. Toch had ik moeite met Tina, What's Love Got To Do With It.

De film vertelt het levensverhaal van zangeres Tina Turner, geboren als Anna Mae Bullock en eind jaren vijftig ontdekt door Ike Turner, die met haar trouwt, kinderen met haar krijgt, met haar in de hitparade staat en haar half dood slaat. Na zijn gedrag jarenlang gepikt te hebben, gaat Tina bij hem weg. In de jaren tachtig maakt ze, na een aantal magere jaren, een succesvolle comeback en groeit ze uit tot één van de grootste popsterren.

Het begint allemaal in de kerk, waar Anna Mae als klein meisje aan haar oor naar buiten wordt getrokken omdat ze in het koor te veel de aandacht opeist met haar enthousiaste, wilde zang. Op jonge leeftijd ziet ze haar moeder vertrekken uit een slecht huwelijk met een man die haar slaat. Als haar oma, bij wie ze was ondergebracht, overlijdt, zoekt Anna Mae haar moeder op in St. Louis. Daar ziet ze Ike Turner optreden, die elke avond een nummer speelt waarin hij meisjes uit het publiek de kans geeft mee te zingen. Anna Mae waagt het erop, en valt met haar rauwe stijl zo op, dat Ike de volgende dag al haar moeder vraagt of ze bij hem kan komen zingen. Ze krijgen succes en trouwen met elkaar, een huwelijk dat al gauw een nachtmerrie wordt voor Tina, zoals haar artiestennaam inmiddels luidt.

De gebeurtenissen zijn eerst vermakelijk en daarna ingehouden dramatisch in beeld gebracht. Ondanks de integere aanpak van regisseur Brian Gibson, die het melodrama niet de pan uit laat rijzen, had het kijken ernaar voor mij toch iets voyeuristisch. Je kent de geschiedenis, en wilt wel eens zien hoe dat nou in zijn werk ging - wat voor bruut die Ike eigenlijk was, en hoe zielig Tina. Het luisteren naar Nutbush City Limits zal nooit meer hetzelfde zijn na de scène gezien te hebben waarin Ike op de dag van de opnamen Tina slaat en verkracht in de studio.

Zulke scènes zijn onontkoombaar in een film over Tina Turner. Het geheel heeft echter wel een groot Privé- en Oprah Winfrey-gehalte, waarbij je het gevoel krijgt dat Tina - de film is gebaseerd op haar autobiografie - handig gebruik maakt van het medelijden dat ze oproept.

Dat gezegd hebbende: als er ook maar één vrouw na het zien van deze film besloten heeft het slaan van haar man niet meer te nemen, dan is het goed dat-ie gemaakt is.

    • Sietse Meijer