Salas en Baggio houden Chili en Italië in evenwicht

ROTTERDAM, 12 JUNI. Wie hem nog niet kende, kent hem nu zeker wel. José Marcelo Salas Melineo scoorde gisteravond in het natte Parc Lescure in Bordeaux twee keer voor Chili tegen favoriet Italië.

Die treffers bleken echter net niet genoeg voor de zege omdat de Zuid-Amerikanen na een ongelukkig moment zes minuten voor het einde een strafschop tegen kregen. Zo eindigde de eerste wedstrijd in groep B in 2-2. Het was begrijpelijk dat de Chileense bondscoach Nelson Acosta na afloop vond dat zijn ploeg de overwinning had verdiend. “We waren er heel dicht bij.”

Zonder dat het zijn bedoeling was, kreeg verdediger Ronald Fuentes in de 85ste minuut op de rand van het Chileense strafschopgebied de bal op de rechterhand na een inzet van Roberto Baggio. Scheidsrechter Bouchardeau uit Niger kende geen genade en wees naar de stip. Baggio ontfermde zich bij de afwezigheid van de geblesseerde Del Piero over de bal en dat was dapper omdat de 31-jarige veteraan vier jaar geleden in de strafschoppenserie van de WK-finale tegen Brazilië de beslissende penalty miste. Nu schoot hij wel raak, zij het niet erg overtuigend. Baggio bekende later dat hij op het veld even aan zijn misser van '94 had moeten denken. “Het was belangrijk dat ik scoorde. Als we hadden verloren, waren we in de problemen gekomen.”

Zo werd Baggio naast Salas de andere held van de wedstrijd. De interlandcarrière van de Italiaan leek na het WK van 1994 voorbij, maar na een goed seizoen bij middenmoter Bologna nam de Italiaanse bondscoach Cesare Maldini hem toch weer mee. Hij mocht zelfs beginnen tegen Chili als vervanger van vedette Del Piero, die nog net niet fit genoeg werd geacht. En Baggio bewees gisteren duidelijk zijn waarde voor de ploeg, niet alleen door de benutte strafschop, maar ook door zijn vele slimme acties. Zo gaf hij de pass waaruit Christian Vieri Italië al na tien minuten koelbloedig op voorsprong zette. De Italianen leken op weg naar een eenvoudige zege, maar mochten uiteindelijk de handen dichtknijpen met het gelijkspel.

Voor coach Maldini bleef derhalve de revanche op Chili uit. Hij maakte als speler bij het WK van 1962 deel uit van de Italiaanse selectie die al in de eerste ronde uit het toernooi werd geknikkerd. Cruciaal was toen de 2-0 nederlaag tegen thuisland Chili in een schandalig harde wedstrijd. Een speler van Italië werd door een tegenstander een gebroken neus geslagen, maar de ontstellend zwakke Engelse arbiter Aston stuurde geen Chileen uit het veld, wel twee Italianen. Maldini, met zijn 66 jaar de oudste coach op het WK, zegt nog wel eens nachtmerries te hebben van die zwarte dag in Santiago de Chili.

Het is voor de vader van aanvoerder Paolo Maldini niet te hopen dat ook dit WK op een drama uitdraait. Zijn ploeg speelde gisteravond in Bordeaux erg defensief en onsamenhangend. Maar Italië begon tijdens WK's wel vaker matig en kwam toen toch ver. Het verloor in 1994 de eerste wedstrijd tegen Ierland, maar bereikte toch nog de finale tegen Brazilië. Italië werd in 1982 wereldkampioen nadat het in de eerste ronde niet verder kwam dan drie gelijke spelen. Omdat het een doelpunt meer had gemaakt dan Kameroen bereikte de ploeg destijds ternauwernood de volgende ronde. Er is dus nog hoop voor de Italianen, vooral omdat straks Del Piero weer van de partij is. “We wisten dat we een moeilijke eerste wedstrijd zouden krijgen”, zei Maldini, die toegaf dat zijn ploeg vooral in defensief opzicht steken had laten vallen.

Chili, dat zich voor het eerst sinds 1982 weer voor de WK-eindronde plaatste, heeft na het gelijkspel van gisteravond zeker ook vooruitzichten op de achtste finales. Bondscoach Acosta beschikt niet over een geweldige ploeg, maar het bijzondere aanvalsduo van Chili maakt de ploeg toch kansrijk. Naast de genoemde Salas, die deze zomer voor 35 miljoen gulden van het Argentijnse River Plate overstapt naar Lazio Roma, staat de meer ervaren Iván Zamorano. Het tweetal wordt in eigen land liefkozend ZaSa genoemd. Italië leek het illustere duo in de eerste helft aardig in de tang te hebben. Tot de derde minuut van de blessuretijd toen Zamorano een hoekschop van spelverdeler Estay inkopte en de watervlugge Salas de bal tot in het doel verlengde (1-1).

Meteen na rust zette de 23-jarige aanvaller, bijgenaamd El Matador, zijn zegetocht voort. Hoog boven tegenstander Cannavaro kopte hij zijn tweede treffer achter doelman Pagliuca. Italië stond op de rand van de afgrond, Maldini wisselde in korte tijd drie spelers, maar veel hielp dat niet. Totdat de ongelukkige Fuentes de bal van de lepe Baggio tegen de hand kreeg. Italië mocht in de slotfase nog een keer van geluk spreken. Invaller Luigi di Bagio plantte zijn elleboog in de maag van Zamorano, de Chileen ging theatraal neer en liet zich per brancard van het veld dragen. Scheidsrechter Bouchardeau hield de rode kaart op zak. En zo bleef de schade voor de Italianen beperkt.