Tirade van officier in zaak-Piat

PARIJS, 11 JUNI. 'Charlatans', 'Kladschrijvers', 'Dictatoren van de Vierde Macht'. Het waren geen gewone woorden die de advocaat-generaal aan de pers wijdde voor het Assizenhof van de Var in Draguignan. Alles om kracht bij te zetten aan zijn centrale stelling: het Franse Kamerlid Yann Piat is vermoord op last van een criminele cafébaas uit Hyères, zonder politieke motieven.

In het requisitoir van het openbaar ministerie hoorde Gérard Finale, de eigenaar van de bar Le Macama, gisteren levenslang tegen zich eisen. De uitdrukkingloze, sullig ogende horeca-uitbater werd voor “megalomane en cynische strateeg” uitgemaakt, “genadeloos roofdier, wrede Ubu en misleidend vredige Boeddha”. De koelbloedige schutter, Lucien Ferri, werd ook levenslang toegewenst. Zijn kameraad Di Caro, die de motorfiets had bestuurd vanwaar Ferri had geschoten, zou met twintig jaar toekunnen. Hij zou een zachte jongen zijn, die niet kon kiezen “tussen moord en zelfmoord”.

Het proces voor het Assizenhof in Draguignan leidde de afgelopen anderhalve maand in een rechte lijn naar deze eisen. Na vier jaar justitieel onderzoek vol verrassende wendingen, andere verdachten en aanhoudende geruchten over politieke opdrachtgevers, was er het openbaar ministerie veel aan gelegen de onafwendbaarheid van zijn eigen conclusies te onderstrepen. Het zal interessant zijn volgende week te zien of de negen lekenleden van de jury door dit gechargeerde requisitoir gerustgesteld zijn dat zij het juiste proces-Piat hebben meegemaakt.

Het was ook in een flamboyante traditie een opmerkelijke tirade van advocaat-generaal Pierre Cortes. Hij haalde ongemeen fel uit naar iedereen die maar een moment had getwijfeld of het hele verhaal over de moord op Yann Piat is onderzocht, iedere advocaat die een onbeantwoorde vraag had durven herhalen. Het kon makkelijk de vraag oproepen of hij echt zo zeker was van zijn zaak.

De eerste uren van zijn acht uur durend requisitoir besteedde Cortes bijna helemaal aan het wegvagen van de schrijvers van twee boeken over de zaak. “Deze idioten, die onderuit gezakt in hun leunstoel de wereld naar hun eigen inzicht herinrichten...”. Een andere Franse journalist, die een op journalistiek onderzoek gebaseerd boek heeft geschreven, zou “balanceren tussen obsessie en narcisme”. De rest van de week hebben de advocaten van de verdachten de tijd de haarspeldbochten in het strafrechtelijk onderzoek in herinnering te brengen.