Kabaal overstemt de grote emoties

Concert: Tori Amos. Gehoord: 10/6 Congresgebouw, Den Haag.

Niet bekend

Maar deze bijzondere dynamiek was Tori voor deze tournee niet genoeg. Ze heeft voor het eerst in haar carrière een volledige band meegenomen. Vroeger was er altijd een tegenstelling tussen Amos' cd's en optredens: op cd met band, live alleen. Bij de vorige tournee werd ze soms al ondersteund door gitarist Steve Canton, nu waren er ook een drummer en bassist bij. Zoals is te horen op haar nieuwe cd, From The Choirgirl Hotel (1998), heeft Amos de rol van de piano teruggedrongen ten gunste van Cantons amorfe gitaargedruis. Bij het concert werkten de gitaarklanken als rookwolken rond Amos' zang. Dat gaf soms een mooi effect: de ijzeren stem die zich overal doorheen werkte om weer een glimp van zich te laten horen.

Het blijft de vraag of Tori Amos rockzangeres moet worden. Want daar draait het nu onherroepelijk op uit. Het volume was gisteravond keihard afgesteld. Als er geen gitaarsuizen klonk, dan was er wel een jankende synthesizer. De abstractie van de muziek was op zichzelf aantrekkelijk, maar voegde zich niet naar de klare toon van Amos' spel. Bovendien werden de ritmes, op de cd nog in de vorm van subtiele percussie, hier geleverd door een met millitaire discipline doorkloppende drummer.

Het concert duurde een dik uur. Amos zat geconcentreerd achter haar piano's, soms overeind komend om met extra kracht de verste toetsen te bespelen. Dan weer stak ze een arm op om de improviserende band aan te geven hoeveel maten ze nog horen wilde. Amos staat bekend om haar behoefte zich bij concerten emtioneel binnenste buiten te keren. Daar komen de liefhebbers ook voor. Die willen haar niet overstemd horen worden.

    • Hester Carvalho