'Ik ben jouw tamagotchi'

Het tv-beeld vervormt, alsof het signaal onderweg averij heeft opgelopen, dan verschijnt het woord 'downloading'. We zien een zwart-wit beeld van drie Aziatische kinderen die omhoog het beeld in kijken, olijke koppies. Ze zijn een computerspelletje aan het doen, en de zangeres die we even later zien maakt deel uit van dat spelletje. “I'm your tamagotchi”, zingt ze, “So happy that you love me, and we should be together, forever and forever.”

Het liedje Together Forever van Daze is een niemendalletje, een luchtige Eurohouse-hit die duidelijk is afgeleid van Aqua's Barbie Girl, maar de clip is bijzonder. Het filmpje valt op en verrast in de vrijwel ononderbroken stroom beelden van zangers en zangeressen op MTV en TMF, omdat het de techniek gebruikt van computerspelletjes met hun vaak verbluffende visuele spektakel.

De zangeres, een meisje met blauw haar en een dikke streep blauwe make-up rond de ogen, danst rond in een snel veranderende wereld. Het ene moment duikt een ruimteschip op en dan weer verschijnt een Japanse vechter in beeld. Overal draaien en tuimelen letters en voorwerpen.

Dat soort snelle veranderingen zien we ook in de clip van Dana International, de koningin van de transformaties, de door haar transseksualiteit omstreden Israelische zangeres die het Eurovisiesongfestival won. De clip is een klein kunstwerkje, dat perfecte pastiches maakt van reclames. Bij een eerste kennismaking denk je dat het een verkoopondersteunende commercial voor het liedje is. Wat het, net als alle clips, natuurlijk ergens ook is.

Dana Internationals liedje Diva begint met een stralend cd-doosje, dat draait zoals pakken wasmiddel en auto's in reclames draaien. De naam van de zangeres en de titel blijven in allerlei variaties bijna voortdurend op het scherm. Voor wie even vergeten was welke Dana het ook al weer was, is er een stukje waarin ze in mannenkleren te zien is, met een stropdas en een jaren zeventig-streepjesbroek. Even later zien we haar als een filmster uit de jaren dertig op een publiciteitsfoto: starend naar de hemel rechts achter de camera. VIVA LA DIVA. In galajurk streelt ze een tijger en staat ze afgebeeld op een doosje voor een parfumflesje, Afrodita.

De glamour straalt af van de clip, vooral tegen het einde, als we de zangeres zien als model in een advertentie voor een duur parfum in een glossy blad. De kleuren in de clip zijn schitterend, van een fluorescerend lichtblauw tot een glimmend donkerblauwig zwart-wit.

De tegenstelling is groot met de mooie sobere nieuwe clip van Bjork, Hunter, ook eentje die moeilijk over het hoofd te zien is. Het begint met een wit beeld, waarin langzaam het gezicht van Bjork verschijnt - zo kaal als een biljartbal. Ze is vanaf de schouders gefilmd, zodat haar expressieve gezicht het middelpunt is. Het camera-standpunt verandert niet. Maar er gebeuren rare dingen met Bjork: ze krijgt ineens een extra huid over zich heen gegoten, blauwe computeranimaties die de vorm van een beer aannemen en dan weer door de zangeres afgeschud worden. Alsof ze het roofdier in zich wil bedwingen.

    • Sietse Meijer