Imam

Islamitische godsdiensttwisten uitgebroken. De preciezen tegen de rekkelijken. Het zat er al een tijdje in. Het is begonnen met de praatgroep van de dominee. Een aantal die het niet zo nauw nemen met de Koran hadden zich ervoor opgegeven. Niet dat het protestantisme ze ook maar iets interesseert. Maar met zo'n groep ben je er in ieder geval weer even uit en de dominee schenkt nog een paar koppen thee met koek ook, terwijl de pater alleen maar een kale bak Nescafé oplevert.

De preciezen onder leiding van Saïd uit blok drie trokken direct fel van leer. Een islamiet gaat niet naar de christen. Daarmee basta. En wie dat wel doet is de Koran niet waard. Dagenlang werd er fel gediscussieerd, de emoties liepen hoog op en soms vielen er klappen. Uiteindelijk bleven er een paar domineegangers over die Saïd en zijn volgelingen durven te trotseren. De straffen zijn navenant. Ze worden doodgezwegen, geen islamiet die ze nog ziet staan en ook hun christenmaten lopen gevaar. Maar ook de dominee moet het ontgelden. Zodra ze in het blok verschijnt, beginnen de Arabieren keihard te buizen, bonken en joelen. “Fuck you, dominee, hands off, stay out of this place.” Als het om Allah gaat kennen ze geen tussenwegen. Het is alles of niks en als je ertussen zit ben je ook tegen.

Vandaag is er een probleem bijgekomen. De Turken hebben laten weten dat ze een imam hebben versierd. Maar hij spreekt nauwelijks Arabisch. Als de Arabieren dat horen zijn ze in alle staten. Elke Arabier buist, traliet en schreeuwt zich kapot. Een gebed in gebroken Arabisch, of nog erger Turks, is een godslastering. Wie naar zo'n imam gaat is een verrader en zal navenant worden gestraft. Saïd heeft gesproken.

Vanaf nu is het oorlog tussen de Turken en de Arabieren. Bij de lucht is het meteen al mis. De verwensingen vliegen over en weer. De Arabieren verwijten de Turken een nep-imam te hebben aangetrokken en de Turken beschuldigen hen van Turkenhaat. Vloekend en tierend staan ze tegenover elkaar en ook de Arabieren en Turken die vanuit hun raampjes toekijken, bemoeien zich ermee.

“Ho, ho”, brullen een paar aanstormende blauwen die de bui zien aankomen. Maar ze zijn te laat. De eerste klappen zijn al gevallen en binnen een mum van tijd woedt er een ware veldslag. Er worden meer blauwen aangevoerd. Met vereende krachten halen ze de partijen uit elkaar. Iedereen krijgt AP.

De volgende dag wordt bekendgemaakt dat de imam zich heeft teruggetrokken. Onder de Arabieren gaat een luid gejuich op. Ze hebben gewonnen.