Jap/Jappenkamp (2)

In hedendaagse Nederlandse poublicaties zijn termen als 'Jap' en 'Jappenkamp' nog steeds heel gewoon, stelt Rudy Lousbroek (NRC Handelsblad, 3 juni). Wat schreven de geinterneerden indertijd zelf?

Tussen 1987 en nu zijn zo'n negentig kampdagboeken gepubliceerd, geschreven in de burgerkampen in NoordolitiekeSumatra, zoals het vrouwenkamp Brastagi en het mannenkamp Si Rengo Rengo. Brastagi leverde vier delen op, voor elk kampjaar één. De Si Rengo Rengo dagboeken van 1945, waar de serie in april mee voltooid is, beslaan ruim 600 bladzijden.

Een aantal kampolitieke en leeftijdgenoten heeft met noeste vlijt en uithoudingsvermogen die publicatie voorbereid. Voor de twaalf delen van de serie 'NoordolitiekeSumatra in oorlogstijd' heb ik de inleidingen geschreven. Dan gebruik je 'de Japanse autoriteiten', 'de Japanse kampcommandant.'

Welke termen komen in de dagboeken voor? In 1942 zie ik 'Jappen', 'Jap', maar ook 'Japanse officieren'. 'Wat een tuig, die Japanners'. In een officiële bekendmaking: 'Het is verboden om zonder toestemming van den plaatselijken Japanschen Bestuursambtenaar het Interneringskamp te verlaten'. In 1945 bezigen die dames nog steeds de term 'Japanners'.

    • T. Zwaanswijk