Franks enkel

Heer in de hemel, ik weet dat ik niet namens alle lezers spreek, maar toch: laat het wereldkampioenschap voetbal nu snel beginnen.

Geen WK-bijlages meer, geen oeverloze voorbeschouwingen over wie links op het middenveld moeten spelen, geen vragen meer aan spelers of ze denken dat ze wereldkampioen worden, geen gehiddink meer, want die man zegt toch nooit iets, ik wil nu eindelijk wel eens wedstrijden zien.

De komende maand zal ook deze rubriek vaak over het WK voetbal gaan. Mijn contract als tv-criticus is voor die periode opengebroken en verlengd tegen een niet nader te noemen bedrag. Wat er daarna gebeurt, zullen we nog wel zien, maar één ding is zeker: ik blijf niet in Nederland. De Engelse pers lijkt me wel wat. Ze betalen beter, al ga ik niet voor het geld, maar in de eerste plaats voor de taal: ook een tv-criticus heeft nieuwe prikkels nodig. Voor de rest laat ik het aan mijn schoonvader over. (Hij belde me net op met de mededeling dat mijn krant me best wil laten gaan - daar waren we toch eventjes stil van.)

Ik zal veel over het voetbal schrijven, omdat er niet veel anders op de tv zal zijn én omdat het me als liefhebber nu eenmaal ongezond veel interesseert.

Het is moeilijk uit te leggen aan niet-liefhebbers: de nerveuze koorts en de angstige verwachtingen kort voor zo'n toernooi, en de bloedige ernst en spanning als het eenmaal begonnen is.

Niets is onbelangrijker dan voetbal. Dat weten wij liefhebbers maar al te goed, maar toch zullen er altijd deze perioden zijn waarin we niets anders aan ons hoofd willen hebben. Om het met een voorbeeld uit het nieuws van gisteren te illustreren: de dood van Abacha vonden we een opmerkelijk bericht, maar we gingen pas kaarsrecht overeind zitten - sommigen zelfs met ook het haar steil omhoog - toen we vernamen dat Frank de Boer door zijn enkel was gegaan.

De contouren van het zoveelste rampzalige toernooi lijken zich alweer voor ons af te tekenen. Het moet nog beginnen en nu al zijn onze belangrijkste aanvaller en verdediger geblesseerd. Het wordt toch geen herhaling van het WK in Italië? Toen praatte heel Nederland alleen nog over de blessure van Ruud Gullit, en we werden dan ook kansloos uitgeschakeld.

Het tv-nieuws maakte meteen ruim baan voor Franks enkel. We zagen dokter Kessel in conclaaf gaan met Hiddink - die heeft voor elke voetbalenkel een speciale medewerker meegenomen -, we kregen te zien hoe De Enkel ingetapet werd en we slikten gehoorzaam, maar ongelovig de traditionele, eerste reacties: valt vermoedelijk mee, niet zo ernstig als destijds et cetera.

Intussen legde Bergkamp met angstige oogopslag uit dat hij over enkele dagen misschien bijna aan een volledige training toe is. “Dat ziet er niet goed uit, hij heeft er zelf geen vertrouwen in”, constateerde ex-voetballer Jan Mulder vanuit Zuid-Frankrijk.

Mulder is in Roquebrune de vaste gast in Villa BvD, het programma dat Frits Barend en Henk van Dorp elke avond omstreeks half twaalf op RTL 4 presenteren. Gisteravond was de eerste aflevering te zien en die was goed genoeg om NOS Sport duidelijk te maken, dat men straks in de sfeer van de nabeschouwing een sterke concurrent zal hebben. Barend en Van Dorp krijgen met hun informelere benadering nu eenmaal wat gemakkelijker confidenties los bij hun gasten. Zo brachten ze al meteen een opmerkelijk interview met Frank de Boer die vertelde dat hij, in tegenstelling tot broer Ronald, liever niet op (Engelse!) aanbiedingen ingaat. Hij geeft de voorkeur aan Ajax.

Voor het overige waren vooral de schaduwkanten van de voetballerij te zien. De NPS liet in een fraai deel van The African dream zien hoe Belgische voetbalproleten een Nigeriaans talent van zeventien jaar exploiteerden, en Netwerk schetste een onflatteus portret van de aftredende FIFA-Godfather Havelange. In de voetballerij vinden de smerigste overtredingen buiten het veld plaats.