Bladeren

THE ECONOMIST

Als je het tv-publiek voor het WK-voetbal elke dag bij elkaar optelt kom je tot een totaal van 37 miljard mensen. Dat is twee keer zoveel publiek als bij de Olympische Spelen. Naar de finale zullen 1,7 miljard mensen kijken, een kwart van de wereldbevolking. Al in 1987 ontving de FIFA 344 miljoen dollar voor de verkoop van de tv-rechten voor drie WK's aan de European Broadcasting Union, waarvan veel publieke omroepen lid zijn.

Dat is nog niks vergeleken bij de 2,2 miljard dollar die de Duitse Kirch Group heeft neergeteld voor het recht om de komende drie WK's voetbal uit te zenden in alle landen behalve Amerika, schrijft The Economist in een special die is gewijd aan de economie van sport. Iedereen die betrokken is bij combinatie van sport en economie vaart er wel bij. Door sponsoring van de Olympische Spelen in Lillehammer steeg de verkoop van Coca Cola bijvoorbeeld met 20 procent.

De Amerikaanse omroep CBS betaalt jaarlijks 500 miljoen dollar voor het recht om de wedstrijden van een divisie van de Amerikaanse National Football League (NFL) te mogen uitzenden. Rupert Murdoch betaalt de NFL per jaar 550 miljoen dollar voor de wedstrijden van weer een andere divisie. Daarnaast ABC 4,4 miljard dollar voor het recht om gedurende acht jaar de maandagavond-wedstrijden van de NFL te mogen uitzenden. En ESPN, een onderneming van Walt Disney, legde 4,8 miljard dollar op tafel voor exclusieve NFL-kabelrechten voor acht jaar. Bij elkaar vangt de NFL een bedrag tussen de 17,6 en de 18 miljard dollar. Bovendien heeft de organisatie het recht bedongen om na vijf jaar het contract te herzien.

Het lijkt allemaal mooier dan het is. Want de clubs moeten natuurlijk wel winnen als ze de geldstroom op gang willen houden. Bovendien groeit de kloof tussen enkele eliteclubs en de rest. Dat vermindert de aantrekkelijkheid van de sport als geheel.

In het Engelse voetbal is de Premier League goed voor tweederde van de opbrengsten, maar de clubs van de lagere divisies lijden allemaal chronisch verlies.

Een ander probleem is de band tussen de autoracesport en de tabaksindustrie. Het rijden van Formule I-races is 's werelds meest populaire sport, althans gemeten naar kijkcijfers. Vorig jaar keken er 5,5 miljard mensen naar. De Europese Unie heeft de organisatoren nog acht jaar de tijd gegeven om de relatie met de tabaksindustrie op te geven. Als dat niet lukt zullen dit soort races uitwijken naar landen waar tabak niet taboe is, bijvoorbeeld in Azië, voorziet The Economist.

Ondanks alle problemen ziet het blad een overwegend zonnige toekomst voor de sport, omdat de wereld steeds rijker wordt, en in termen van telecommunicatie kleiner. Bovendien, als de digitale tv overal beschikbaar komt, zullen er nog meer programma's nodig zijn om de overvloed aan kanalen te vullen. En sport is daarvoor het meest voor de hand liggende onderwerp. Maar de belangrijkste reden om de toekomst van de sport met vertrouwen tegemoet te zien is de groei van de sportbeoefening door vrouwen.

Vrouwen hebben in de sport tot dusverre een minder belangrijke rol gespeeld, als gevolg van tradities en cultuur. In veel moslimlanden is er voor meisjes geen gelegenheid om te sporten, zelfs niet op school.

Minder bekend is dat vrouwelijke cricketspeelsters in Engeland ook nog altijd geen lid kunnen worden van de MCC, de overkoepelende organisatie van cricketclubs en dat ze op hoogtijdagen geen toegang hebben tot de Long Room, het hoofdkwartier van MCC. The Economist is verkrijgbaar in de kiosk. www.economist.com