Sanchez wint vrouwenfinale; Monica Seles mist kans op eerbetoon vader

PARIJS, 8 JUNI. Hartverscheurend was de ondergang van Monica Seles in de even boeiende als grillige tennisfinale op Roland Garros. Arantxa Sanchez-Vicario leek dan ook te beseffen dat niet zij, maar haar door zoveel leed achtervolgde tegenstander de gedroomde winnares was van het grandslamtoernooi in Parijs. Als een murw gebeukte bokser die weigert knock-out te gaan veroverde de 26-jarige Spaanse in drie bedrijven (7-6, 0-6 en 6-2) haar derde titel op Roland Garros. Dat kampioenschap had Seles zo graag aan haar drie weken geleden overleden vader willen opdragen.

Met weemoed herinnerde de 24-jarige Amerikaanse hoe Karolj Seles haar een Lamborghini had beloofd, toen zij als puber in 1990 haar eerste titel op Roland Garros won. Blozend verscheen de kleine Monica destijds met haar ouders op de persconferentie, voortdurend giechelend en hardop dromend van een carrière als filmster. De messteek op 30 april 1993 in Hamburg veranderde alles. Na haar terugkeer, ruim twee jaar later, was Seles in januari 1996 nog de sterkste op de Australian Open.

De slopende ziekte van haar vader wierp wederom een donkere schaduw over haar loopbaan en zijn dood maakte een ideale voorbereiding op Roland Garros onmogelijk. Desondanks zwoegde Seles zich naar de finale en na haar indrukwekkende overwinning op wereldranglijst-aanvoerder Martina Hingis leek niets een vierde triomf in Parijs in de weg te staan. Uitgerekend een andere vertegenwoordiger van de oude generatie zette Seles de voet dwars.

Arantxa Sanchez-Vicario leek niet meer van deze tijd en de afgelopen twee jaar ging de Spaanse diep gebukt onder de opmars van de jeugd, die met uitbundig klaroengeschal gepaard ging. Maar was Roland Garros niet haar geliefde arena, waarin ze al in 1989 Steffi Graf tot wanhoop dreef? Vier jaar geleden kroonde Sanchez-Vicario - de tweede achternaam is de meisjesnaam van haar moeder - zich voor het laatst tot gravelkoningin. Maar haar repertoire was sindsdien niet goed genoeg meer voor een hoofdprijs. Ten einde raad vroeg ze haar broer Emilio Sanchez om advies. De oud-prof stuurde zijn zusje naar het krachthonk, alsof dat nog nodig was.

Het leeuwenhart van de Spaanse klopte dit keer echter krachtiger dan ooit, want al in de vierde ronde stond Sanchez-Vicario op de rand van uitschakeling. Uitgerekend in het prestigeduel met de pas 16-jarige Serena Williams werd ze bij een hopeloos lijkende 6-4 en 5-2 gered door haar verbluffende inzicht. Als geen ander is de kleine Arantxa in staat de tactiek van haar tegenstanders te 'lezen' en als een horzel zwermt ze naar alle hoeken van de baan om de bal te retourneren.

Seles was beslist de betere tennisster van de twee, maar ze verzuimde een 3-1 en 5-3 voorsprong in de eerste set vast te houden en ging in de tie-break ten onder. Formidabel was haar spel vervolgens in de tweede set en na de pijnlijke 6-0 overleefde Sanchez nog eens zeven breakpoints in de derde set. “Dat was de kentering in de partij”, zei Sanchez. De vermoeide Seles ging steeds meer fouten maken en Sanchez haalde ook in de derde reeks alles terug. “Sorry dat ik je heb verslagen”, stamelde Sanchez tegen Seles. “Deze wedstrijd verdiende geen verliezer.” Vooral niet, omdat ze Monica Seles heette.