POULENC

Felicity Lott: Poulenc Mélodies. Decca 458 859-2

'Bij poëzie is het oor van de musicus meestal een betrouwbaarder gids dan het oog!' Francis Poulenc deed er in zijn boekje Moi et mes amis niet moeilijk over: een componist moet worden getroffen door de muzikaliteit van de verzen die hij voor zich heeft. Slechts weinig componisten hadden zozeer het vermogen om gedichten op een ongedwongen en ongekunstelde wijze de toonkunst binnen te loodsen als Poulenc dat deed, zo is te horen op de derde cd die sopraan Felicity Lott uitbracht met liederen van deze exquise Franse componist.

Of die verzen nou lichtvoetig van toon zijn (zoals de cyclus La Courte Paille op teksten van Maurice Carême) of diepzinnig (neem Bleuet van Apollinaire of C van Louis Aragon), in de op deze cd bijeengebrachte liederen blijkt weer eens hoezeer Francis Poulenc een onfeilbaar 'muzikaal oor' voor gedichten paarde aan een voorbeeldig vakmanschap. Door zijn melodisch lijnenspel en zijn ritmische geprononceerdheid creëert Poulenc zowel een syntactische als een semantische eenheid met de gedichten die hij op muziek zette.

Het lenige, haast atletische stemgeluid van Felicity Lott past uitstekend bij deze liederen. In de pianist Pascal Rogé heeft zij een meesterlijke sparringpartner gevonden, die puntig, kleurrijk en contrastrijk begeleidt.

    • Emile Wennekes