Voor Jimmy is het elke dag feest

De vreemdeling Jerrel Floyd Hasselbaink kreeg een warm welkom in de selectie van Oranje. De Nederlandse clubs hebben de kwaliteiten van de spits jarenlang onderschat. Nu gaat hij mee naar het WK als supersub.

AMSTERDAM, 6 JUNI. Drieënhalf jaar geleden woonde hij nog op een flatje in Zaandam en leek zijn poging om een carrière als profvoetballer op te bouwen mislukt. Hij wilde een administratieve opleiding volgen en daarna een baan zoeken. Op zondag voetbalde hij tegen een onkostenvergoeding bij de tweede klasse amateurclub Neerlandia. Momenteel moeten voetbalclubs twintig tot dertig miljoen gulden neerleggen om hem te kunnen wegkopen bij Leeds United. Ook zijn bankrekening bevat bedragen met zes nullen. Het flatje is ingeruild voor een vrijstaand huis. De komende weken mag hij mee met het Nederlands elftal naar het wereldkampioenschap in Frankrijk. Achter zijn naam prijken inmiddels twee caps.

Zie hier in een notendop het wonderlijke leven van de 26-jarige Jerrel Floyd Hasselbaink. 'Jimmy' laat de vrolijke profvoetballer zich liever noemen. De voorzitter van de Portugese club Campomaiorense gaf hem liefkozend die bijnaam en dat beviel Jerrel wel. “Tot vandaag kennen ze me in Portugal nog steeds als Jimmy. Toen ze achterop m'n shirt Hasselbaink zagen staan wist niemand daar wie dat was. Nee, noem mij maar Jimmy. Doen ze nu in Engeland ook.”

Misschien is het voor Hasselbaink ook bijgeloof. Want in de hoedanigheid van Jimmy kreeg zijn leven een positieve wending. In Nederland was hij op een dood spoor geraakt. Twee jaar ('91-'93) stond hij onder contract bij AZ. Daarna leek er geen emplooi meer voor hem weggelegd in het betaald voetbal. “De toenmalige trainer van AZ, Henk Wullems, had mij weggehaald bij Telstar. Halverwege het tweede seizoen zag hij het aanvankelijk niet meer in mij zitten. Ik had nauwelijks de kans gekregen om mijn kwaliteiten te tonen. Als ik speelde was het als rechtsbuiten of rechtshalf. De laatste tien wedstrijden van de competitie ging het wel goed. Er was al ontslag voor mij aan gevraagd, maar dat wilde Wullems laten intrekken. Toen werd hij zelf ontslagen. Aanvankelijk zou Lex Schoenmaker trainer worden van AZ. Hij zei: 'Als ik kom, wil ik jou houden'. Maar Schoenmaker kreeg de baan niet, het werd Piet Schrijvers. Die heeft nooit wat van zich laten horen.”

Hasselbaink kreeg een aantal aanbiedingen, maar die waren zo oninteressant dat hij besloot een punt te zetten achter z'n voetballoopbaan. “Haarlem wilde mij niet hebben. Ik kon onder meer naar FC Zwolle. Maar we kwamen er in de onderhandelingen niet uit. Er waren ook contacten met een Oostenrijkse club. Die moest eerst een spits zien te verkopen. Daar wilde ik niet op wachten. Het leven kan zo lopen. Ik besloot maar weer naar school te gaan.”

Twee jaar speelde hij bij de amateurs van Neerlandia in Amsterdam. Ondertussen had zaakwaarnemer Humphry Nijman de hoop nog niet opgeheven. Hij vond na enig speurwerk in Portugal een club die het wel met Hasselbaink wilde proberen: Campomaiorense. Vanaf zijn overgang ging Jerrel Floyd verder door het leven als Jimmy. En de geblokte Jimmy deed het goed in de Portugese competitie, waar het kleine contingent spitsen vogelvrij is voor de meedogenloze verdedigers. Jimmy overleefde alle aanslagen en prijkte zelfs in z'n eerste seizoen hoog op de topscorerslijst. “In Portugal zijn de verdedigers gewoon vies en gemeen. Heel anders dan bijvoorbeeld in Engeland waar ze ook geen lieverdjes zijn. Daar vind ik ze hard maar fair. Ik heb me in Portugal aangepast aan de stijl van het voetbal. Ik deed zelf ook weleens rare dingen.”

Na dat eerste jaar in Portugal stapte hij over naar Boavista. “Een weloverwogen beslissing die ik samen met Humphry Nijman heb genomen. Het beviel me goed in Portugal. Ik heb me nooit eenzaam gevoeld. Ik ben een avonturier en mondig genoeg om me zelf te redden. Ik maak snel vrienden.” Boavista bleek voor Jimmy echter ook een tussenstation. “Halverwege het seizoen kwam Leeds United al kijken. Eerst een scout en daarna is manager George Graham verschillende keren op bezoek geweest. Ze zijn niet over een nacht ijs gegaan.” Hij kon op dat moment naar Aston Villa, naar Schotse clubs, maar ook in Portugal, Spanje en Duitsland bestond er belangstelling voor de in Paramaribo geboren voetballer. In Nederland sliepen de clubs, hoewel Nijman hem bijvoorbeeld aanbood bij Feyenoord en PSV. Jimmy koos voor Leeds en maakte ook naam in de Premier League, waar hij zestien keer scoorde en in totaal, met bekerwedstrijden mee, 22 keer het net trof. Evenveel als de alom geprezen Dennis Bergkamp.

In het Nederlands elftal heeft Jimmy Hasselbaink, voor ons toch eigenlijk Jerrel, inmiddels eveneens zijn visitekaartje afgegeven. Hij speelde in vier wedstrijden en scoorde drie keer: tegen Lausanne, Paraguay en gisteravond Nigeria. Hij maakt misschien nog te weinig gebruik van zijn snelheid. Maar eenmaal aan de bal moet je als verdediger van goeden huize komen om hem uit balans te brengen. Hij heeft een flitsend schot in de benen. “Ik geniet elke dag bij het Nederlands elftal”, zegt hij ten slotte dankbaar. “Sommigen kende ik uit het uitgaansleven. Tegen anderen, zoals Michael Reiziger, heb ik nog in het tweede elftal gevoetbald. Het is geweldig om nu met Kluivert, Bergkamp en Overmars samen in een team te spelen.”