Kerkelijk huwelijk (5)

Als niet-kerkelijk en niet-sektarisch aanhanger van de grote Vernieuwer uit Nazareth, keek ik perplex naar het Shakespeareaans komisch drama in die, voor dit doel gehuurde, kerk in Apeldoorn. Compleet met koningin, prinsen, bisschoppen en pastors. Gelukkig geen modern Iers drama. Wel als pikante toevoeging een schermutseling tussen Rome (Simonis) en de 8 Mei Beweging. Wat een dissonantie, dat juist het avondmaal, de bevestiging van verbondenheid, reden is tot benadrukking van wederzijdse grenzen. Transsubstantiatie en consubstantiatie. Blijft het kerkvolk anno 2000, na vijf eeuwen theologisch gezever, de splijtzwam accepteren die hem wordt opgelegd? Laat ons de beschamende dans om het ouweltje in de toekomst bespaard worden. Beschamend, onder anderen tegenover de niet-kerkelijke en niet-christelijke landgenoten. Laat men de essentie, nu bedolven onder liturgie en symboliek, terugvinden.

    • A.E. Gerretsen Sr