Jaap van Zweden dirigeert in park

Concert: Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Jaap van Zweden m.m.v. Peter Masseurs (trompet). Programma: J. Strauss: ouverture Die Fledermaus; J. Haydn: Trompetconcert; F. Mendelssohn: Vierde symfonie; A. Dvorák: twee Slavische dansen. Gehoord: 5/6 Vondelpark Amsterdam. Tv: 6/6 22u. Avro, Ned. 1.

Jaap van Zweden maakte gisteravond zijn debuut als dirigent bij het Koninklijk Concertgebouworkest, waarvan hij tot een jaar geleden zeventien jaar concertmeester was geweest. In het Amsterdamse Vondelpark dirigeerde Van Zweden met verve het tweede openluchtconcert waarmee het orkest een nieuwe traditie wil vestigen, nadat enkele decennia lang in juni massaal bezochte concerten waren gegeven in de Amsterdamse Rai.

Het Vondelpark is een aardiger lokatie voor zo'n evenement, maar op deze vochtige vrijdag leefde de herinnering aan de comfortabele Rai weer op. Na de fikse middagregen bleef het echter tijdens het concert toch nog droog. Vanwege de dreigende regen was de publieke belangstelling met enige duizenden bezoekers echter beduidend minder dan de naar schatting 15.000 van vorig jaar, toen het aangenaam weer was.

Maar het Vondelparkconcert is er niet alleen voor de Amsterdammers. Opnamen worden vanavond voor een aanmerkelijk groter publiek uitgezonden door de Avro-tv. De geluidskwaliteit zal dan wellicht ook wat beter zijn dan in het Vondelpark, waar de wat blikkerig klinkende luidsprekers niet echt recht konden doen aan de bijzondere klankkwaliteiten van het orkest.

Van Zweden, nu onder andere de succesvolle chef-dirigent bij het Orkest van het Oosten, begon zijn optreden bij het Concertgebouworkest met een soms prachtig zwoel klinkende uitvoering van Strauss' ouverture Die Fledermaus. Dat kon worden geïnterpreteerd als een hommage aan de door Van Zweden zo bewonderde Nikolaus Harnoncourt, die met het Concertgebouworkest de operette elf jaar geleden begeleidde bij de Nederlandse Opera in het Amsterdamse Muziektheater.

Uit eigen gelederen was Peter Masseurs daarna de voortreffelijke en virtuoze solist in het Trompetconcert van Haydn. Ook de keuze voor de Vierde symfonie van Mendelssohn was voor een dergelijk massaconcert opmerkelijk chic - vorig jaar dirigeerde Gennadi Rozhdestvensky nog Ravels Boléro. De zonnige muziek van Mendelssohns 'Italiaanse' symfonie vermocht zelfs om kwart voor tien nog even het loodgrijze wolkendek te doorbreken met wat hemelsblauw zwerk. Zonder stokje, maar met beide handen liefdevol modellerend, dirigeerde Van Zweden het romantische tweede deel Andante con moto dan ook met bijzondere tederheid.

De geprogrammeerde Slavische dansen nrs 1 en 8 van Dvorák waren eigenlijk al toegiften, maar niettemin kwam er nog een andere: de traditionele Engelse potpourri van de 'Last Night of the Proms', inclusief het pathetische Land of Hope and Glory. Dat was een wel heel merkwaardige keus! Want als men een nieuwe Amsterdamse traditie wil vestigen, citeert men toch niet een typisch Londense?

    • Kasper Jansen