Prozac in Nuevo Laredo

In Nuevo Laredo kunnen inwoners van de VS behalve poncho's en sombrero's tegen scherpe prijzen en zonder recept geneesmiddelen kopen.

NUEVO LAREDO, 5 JUNI. Steeds meer Amerikanen steken de grens met Mexico over voor een bezoek aan de apotheek. Ze komen voor Prozac, Valium, Rohypnol en allerlei andere middelen. In eigen land is daar niet alleen een doktersrecept voor nodig, ook de prijzen liggen er veel hoger.

De apothekers in Mexicaanse grensplaatsen beleven gouden tijden door de Amerikaanse klandizie. En in de Verenigde Staten, waar het woord drugs zowel wordt gebruikt voor illegale verdovende middelen als voor medicijnen, spreekt men van the other Mexican drug trade.

Het kost voetgangers niet meer dan tien minuten om van het oude centrum van de Texaanse stad Laredo, via de brug over de Rio Grande, de drukke en stoffige straatjes van de Mexicaanse zusterstad Nuevo Laredo te bereiken. Er zijn souvenirwinkeltjes die kleurig aardewerk, poncho's en sombrero's verkopen. Er zijn slijterijen met etalages vol goedkope flessen drank voor de noorderburen. En het wemelt er ook van de cafés en restaurants waar niemand een klant die een margarita bestelt, zal vragen of hij wel meerderjarig is.

Maar de meeste belangstelling van de Amerikaanse bezoekers gaat toch uit naar de apotheken die op iedere straathoek te vinden zijn, kraakhelder en pronkend met hun overvolle schappen. De klanten, van rugzakjongeren tot echtparen op middelbare leeftijd, worden er in het Engels bediend, vriendelijk en efficiënt. Afgerekend wordt er in dollars.

Anti-biotica, slaapmiddelen, medicijnen voor patiënten met hartklachten of met een maagzweer: het is allemaal voorradig. Alleen Viagra, de nieuwe impotentiepil die in de VS voor tien dollar per stuk op recept te verkrijgen is, ontbreekt nog. “Kom over een maand maar terug, dan hebben we het”, verontschuldigen de meeste apothekers zich. Alleen Farmacia Calderon (“24 uur per etmaal open”), gelegen aan de drukke hoofdstraat van Nuevo Laredo, zegt het populaire middel te kunnen leveren. “Als u een half uurtje geduld heeft. Maar het kost wel 526 dollar voor dertig stuks”, berekent de apotheker.

Een van de populairste pillen bij de Amerikaanse apotheek-toeristen is het kalmerende middel Valium. “Uw recept komt er zo aan”, zegt een vrouwelijke apotheker, terwijl ze de telefoon neerlegt. Ze overhandigt haar klant een flesje met 90 Valium-tabletten, in ruil voor 25 dollar. In de Verenigde Staten is de prijs bijna drie keer zo hoog.

Een handvol Amerikaanse klanten zit op klapstoeltjes geduldig te wachten, tot vijf minuten later een jonge vrouw in een blauwe schort arriveert, met in haar hand een stapel geel receptenpapier. Dra. Angelica Jimenez Rios, medicina general, staat erop gedrukt. “Dit hebt u nodig bij de douane”, zegt ze, terwijl ze in rap tempo de naam van haar “patiënt” overschrijft van diens rijbewijs op een recept. “Eén maal daags, terugkomen na drie maanden”, schrijft ze erbij. Op de vraag of zij de dokter is kijkt de vrouw wantrouwig op, maar knikt dan bevestigend.

Een dosis goed voor 90 dagen is het maximum dat de Amerikaanse douane toestaat als import voor persoonlijk gebruik. Per jaar zouden er zo, volgens een recente Amerikaanse studie, alleen al via Laredo vier miljoen Valium-pillen legaal het land in komen, naast grote hoeveelheden andere medicijnen.

Veel van de kopers van de medicijnen zijn van oudsher Amerikanen die hun geneesmiddelen niet vergoed krijgen van een verzekeringsmaatschappij, dikwijls oudere of bejaarde patiënten. Maar steeds meer komen ook jonge Amerikanen op de Mexicaanse apotheken af, om goedkoop allerlei pillen te kopen voor recreatief gebruik, of om ze met winst door te verkopen. Zolang ze zich maar houden aan het wettelijke maximum van een dosis voor negentig dagen, kan de Amerikaanse douane hun niets maken.

Aan de overkant van de rivier hebben Amerikaanse douniers hun handen vol aan de bestrijding van grootschalige smokkel. De aanpak van transporteurs van kleine hoeveelheden medicijnen heeft geen prioriteit, ook al gelooft de douane dat sommigen van hen wekelijks of zelfs dagelijks hun “dosis voor negentig dagen” komen halen. “U weet kennelijk hoe het hier toegaat”, zegt een douanier, terwijl hij zuchtend een Mexicaans recept voor 90 valiumpillen afstempelt. “Ingeklaard door de Amerikaanse douane”, staat op het stempel. De deelstaat Texas, waarschuwt de federale douane-agent nog plichtmatig, erkent de Mexicaanse doktersrecepten niet. Texas behoudt zich het recht voor om mensen aan te houden die in het bezit zijn van bepaalde geneesmiddelen zonder daarvoor een recept van een Amerikaanse arts te hebben. De pillentoeristen laten zich er niet door afschrikken.

    • Juurd Eijsvoogel