Frankenstein Unbound

Frankenstein Unbound (Roger Corman, VS, 1990), RTL4, 23.25-0.55u.

Slechts weinigen weten zoveel over bloedzuigers, reuzenkrabben en slangenvrouwen als Roger Corman. De B-filmer heeft zijn leven gewijd aan het exploreren van de uitwassen van de natuur, en maakte daar vooral in de jaren vijftig en zestig geweldige griezelfilms over.

Zijn werkwijze is legendarisch: in een week tijd draaide hij met afgedankte decors van andere producties de meest uitzinnige films, van The Little Shop of Horrors tot X - The Man with the X-ray Eyes. Corman houdt zijn titel 'King of the B's' nog steeds in ere, want hij is ondertussen onvermoeid bezig met zijn 209de productie.

Gezien zijn liefde voor vreemde schepsels komt het niet als een verrassing dat Corman zijn tanden heeft gezet in het monster van Frankenstein, wat toch de ultieme creatie genoemd mag worden. Corman nam echter geen genoegen met een brave herverfilming. Hij sleepte er talloze filmgenres bij en nam een onbeschaamd loopje met de geschiedenis.

Frankenstein Unbound begint als een science fiction-film, waarbij een wetenschapper (John Hurt) via mysterieuze 'laser implosies' in een zwart gat terecht komt, waardoor hij terug in de tijd wordt geslingerd. Hij landt praktisch in de armen van Dr. Victor Frankenstein, die zojuist de laatste hand aan zijn creatuur heeft gelegd.

In een nabijgelegen villa in Genève wonen op dat moment Lord Byron, Percy Shelley en Mary Shelley (Bridget Fonda), waarvan de laatste de praktijken van Dr. Frankenstein volgt om inspiratie op te doen voor haar later zo beroemde roman Frankenstein: or, the modern Prometheus.

In werkelijkheid brachten de drie schrijvers nachtenlang door met het voorlezen van obscure Duitse spookverhalen uit het boek Fantasmagoriana. Ervan overtuigd dat ze het zelf beter konden, daagden ze elkaar uit om een griezelverhaal te schrijven.

De suggestie dat Shelley werkelijk Dr. Frankenstein heeft ontmoet, en dat de ultramoderne auto van de wetenschapper om de haverklap door het beeld rijdt, maakt de film tot een hoogstmerkwaardige herinterpretatie van het monsterverhaal.

Maar Corman kan als geen ander uit de voeten met onwaarschijnlijke gebeurtenissen. Dat het monster van Frankenstein behoorlijk slecht geschminkt is, is ook niet erg. Want Corman leeft mee met het onbegrepen schepsel. Niet voor niets luidt zijn bekendste uitspraak: “The monster should always be bigger than the leading lady.”

    • Mariska Graveland