Opinie

    • Youp van ’t Hek

Mijn neef & ik

Mijn neef & ik hopen natuurlijk op Nederland, maar we vrezen toch, ondanks het uitvallen van Romario, voor de Brazilianen, terwijl wij voor de Schotten geen penny geven, de Marokkanen wat ons betreft niet eens hoeven te komen en de Noren ook beter in hun fjorden kunnen gaan vissen.

We zijn zonnig gestemd na het zien van Overmarsje tegen Paraguay, maar zijn toch bevreesd voor de Italianen, weten te weinig van de Chilenen en wensen Kameroen en Oostenrijk veel succes, maar zien die twee laatste niet als favoriet, ook niet als stiekeme gluipschutters. We snappen het thuisvoordeel van de Fransen en zien de ploeg ook als redelijk sterk, terwijl we beleefd glimlachen om de Denen, Saoediërs en Zuid-Afrikanen. Maar we zijn niet onder de indruk.

Spanje kan als buurland - net als Italië - een aardig legioen op de been brengen en dat noemen wij in de voetbalsport de belangrijke twaalfde man. Intussen zijn wij niet de enigen die Nigeria tippen als coming country, terwijl we onze hersencellen niet vermoeien met denkwerk over Paraguay of Bulgarije.

De Belgen zijn lief, de Mexicanen katholiek en de Zuid-Koreanen snel, maar dit alles zal hen op deze bijeenkomst van de groten niet helpen, terwijl wij beiden weten dat de Duitsers eigenlijk nooit verslagen zijn. De Amerikanen, Joegoslaven en Iraniërs moeten het zelf weten, maar ze hoeven niet te komen. Dit geldt eigenlijk ook voor de Tunesiërs en Roemenen. Voor de Engelsen maken wij, na de 4-1 afdroogpartij op Wembley, nog steeds een zachte buiging en onze zus & tante, die in Zuid-Amerika woont, heeft ons op het hart gedrukt dat we Colombia niet moeten onderschatten. We herinneren ons de executie van Escobar na het missen van een penalty en ik denk dat de doodstraf een aardige motivatie voor een goede voetbalprestatie kan zijn. De Japanners, Jamaicanen en Kroaten zijn vast goed voor hun moeder, maar wij geven ze geen grassprietje kans. Daarbij tippen onze vrienden, die wij als echte kenners zien, Argentinië als een hele belangrijke kandidaat en wij zwemmen graag mee met de grote school.

Kortom: Nederland, Italië, Frankrijk, Spanje, Nigeria, Duitsland, Colombia, Engeland en Argentinië komen in aanmerking voor de wereldbeker, maar geheid dat we er na de poulewedstrijden faliekant naast zitten. Dat is ook het leuke van de WK. Onverwachte outsiders die subliem zegevieren over op voorhand zekere finalisten. Niets is leuker dan dat.

Volgens mijn neef en ik wordt het een leuk toernooi. Ook voor Nederland. Zeker nu het onmogelijk is binnen de selectie nog problemen te krijgen. Rijkaard houdt de kabel strak, Koeman neemt met Nees het blanke deel voor z'n rekening en Hiddink heeft alle tijd om met de jongens te golfen. Als we alles wat Ratelband & Troost heet maar buiten het hotel houden. Geen ge-oibibio of andere geestelijke haptognomen binnen de groep. Hou ook die schoonvader van die De B(r)oertjes buiten de deur en laten we pas na afloop weer middenstanderig gaan zeuren over centen.

Nu even zaken doen. Voetbalzaken. Volgens ons hebben we de beste selectie sinds jaren en als we het nu niet doen dan doen we het voorlopig nooit meer. Toch horen we alweer verontrustende berichten. Tussen twee trainingen door vliegt Patrick naar Milaan om van zijn contract af te komen, gaat Clarence naar Madrid om het filter van de pomp van zijn zwembad te vervangen, verdwijnt Ronald naar Londen om met Arsenal te babbelen en wipt Boudewijn even naar Nou Camp om het laatste puntje binnen zijn salaris een nulletje te verschuiven. Kortom: iedereen is weer lekker druk met zijn bijzaken en dat geeft natuurlijk binnen de kortste keren irritatie bij de anderen, die terecht roepen dat zij zich het schompes trainen, terwijl de rest druk is met louter eigenbelang.

Mijn neef & ik gaan voor u - en uiteraard nog meer voor onszelf - naar de WK en zullen voor u kijken waar u niet kijken kan. Waar dat is? We mengen ons in het oranjelegioen, de bobo's, het Franse café, de zwarte markt en maken uitstapjes naar Italiaanse en Spaanse kroegen om juist daar de wedstrijden van het nationale team op televisie gade te slaan en te noteren voor u wat er zoal gebeurt als Del Pierro of Raul hem onnavolgbaar in de touwen jast. Wij zijn uw dienaren zolang Nederland nog meespeelt en wat ons betreft is dat tot en met 12 juli. Voor de goede orde: mijn neef rijdt en ik schrijf.

    • Youp van ’t Hek