Hagi

Hij is al enige jaren een grootheid. Gheorghe Hagi, de Maradona van de Karpaten, heeft al heel vaak laten zien wat hij met een bal kan. Hij kan van grote afstand de bal op de millimeter nauwkeurig plaatsen. Hij kan achteloos de bal van grote afstand in de bovenhoek van het doel leggen.

Meestal heeft Hagi geen zin om te voetballen. Zo lijkt het tenminste, wanneer hij weer met de handen in de zij de bal op zijn voet dood laat vallen en hem vervolgens onverschillig naar een medespeler tikt. Hij voetbalt als een jongleur op leeftijd. Hij loopt liever niet wanneer de bal niet in zijn buurt is. Hij ziet er lui uit. Trainers kunnen hem niet aan. Hagi is onberekenbaar.

Hij speelde voor Sportul Studentesc, Steaua Boekarest, waarmee hij in 1986 de Europa Cup won. Hij speelde voor Real Madrid, Barcelona, Brescia en nu voor Galatasaray. Overal genoten de supporters van zijn exclusieve balbehandeling, maar overal stelde hij trainers voor problemen. Maar o wee, wanneer hij wel zin had en de bal en de trainer zijn wil oplegde dan was Hagi niet meer te houden. Op het WK van 1994 groeide hij door zijn fantasierijke spel uit tot de lieveling van het Amerikaanse publiek. Nu is hij oud, al 34 jaar. Maar van zijn traptechniek en balvaardigheid is nog niets verloren gegaan. Zijn linkerbeen is nog steeds een magisch wapen. En zijn creativiteit is allerminst aan slijtage onderhevig. Het is te hopen voor Roemenen in het bijzonder en liefhebbers van artiesten in het algemeen dat Gheorghe Hagi er in Frankrijk zin in heeft. Wanneer Hagi wil, kan Roemenië heel veel wedstrijden winnen.

    • Guus van Holland