Terugkeer van een varend monument

De Holland Acht van 1996 verloor zaterdag een jubileumrace van een Duitse mannenacht. Nico Rienks: “Toch heb ik de afgelopen twee jaar niet meer zo lekker geroeid als nu.”

AMSTERDAM, 2 JUNI. De boot van de gouden Holland Acht is een varend monument. Het lange vaartuig waarin acht Nederlandse roeiers en een stuurman op 28 juli 1996 in Gainesville naar olympisch goud roeiden, belandde niet in het museum, maar werd door de kampioenen verkocht aan roeivereniging Willem III. “Het is nog steeds een topschip”, zegt Henk-Jan Zwolle, boegroeier van het voormalige vlaggenschip van het Nederlandse roeien. “Een boot van 60.000 gulden hoort niet in het museum. Bij Willem III kan ie nog wel tien jaar mee. Al doet het me wel een beetje pijn om er veteranen zoals ik in te zien roeien. De binding met de boot is niet zo groot. Met de skiff heb je dat wel, die beschouw je als een soort ploeggenoot.”

Even later stapt Zwolle in het gele gevaarte, voor de race die is aangekondigd als een revanche. Een Duitse mannenacht, met drie leden van de ploeg die in Atlanta zilver won, kan revanche nemen voor de verloren strijd van 1996. “Het staat me een beetje tegen dat het een revanche wordt genoemd”, zegt Zwolle. Al is er bij de Nederlanders de wil om te winnen, ze beschouwen het treffen ter gelegenheid van het 150-jarig bestaan van roei- en zeilvereniging De Hoop als niet meer dan een geintje. De Duitsers hadden zich serieus voorbereid, de Nederlanders trainden slechts twee keer, maar niet eenmaal in de samenstelling waarin ze zaterdag de Amstel op gingen. Toch klikte het meteen, stelde Nico Rienks na afloop vast. De slagroeier zit nog een paar keer per week in de boot. “In de afgelopen twee jaar heb ik niet meer zo lekker geroeid als nu.”

De strijd ging over 1.800 meter - 200 meter korter dan bij wedstrijden - onder de Berlagebrug door, tot aan het clubhuis van De Hoop. Daar voeren de Duitsers als eerste over de finish, met een bootlengte voorsprong op de Holland Acht. Geen Nederlander op het water of op de wal die er om maalde. Niemand die zich het bier slechter liet smaken door de overwinning van de Duitse ploeg. “We zijn tenminste aangekomen”, zei stuurman Jeroen Duyster, die na een paar pilsjes de boot was ingestapt. “Er ging niks mis. Zij waren gewoon sneller.” De acht had deze keer een zwaardere stuurman aan boord dan in 1996. Met 72 kilo zat Duyster op wat in zijn roeijaren zijn 'wintergewicht' was. Voor het eerst sinds de Olympische Spelen zat hij weer in een roeiboot. Duyster: “Het roeien is verleden tijd. Het is mooi geweest.”

Drie roeiers van de Holland Acht van '96 weten voorlopig van geen ophouden. Diederik Simon, die met Koos Maasdijk een paar maanden voor de Spelen in het selecte gezelschap werd opgenomen, is bij gebrek aan een alternatief actief als skiffeur. Niels van Steenis sukkelt sinds de voorbereiding op Atlanta met zijn gezondheid, maar hoopt er in Sydney 2000 weer bij te zijn met een succesvolle acht. Michiel Bartman vaart in de zware dubbeltwee, met Derek Fortuin.

Zaterdag roeide Bartman als enige van de originele bezetting van de Holland Acht niet mee. Aanvankelijk zou hij in het pinksterweekeinde roeien bij de wereldbekerwedstrijden in München. Toen dat niet doorging kwam hij toch naar de Amstel. Daar roeide hij echter niet mee. Sculler Bartman wilde niet het risico nemen bij het boordroeien een blessure op te lopen. Zijn plaats werd ingenomen door George van Iwaarden, lid van de huidige nationale acht. In Atlanta beleefde hij het gouden succes vanaf de tribune, als reserve.

Inspanningsfysioloog Zwolle stopte na de Spelen met wedstrijdroeien, maar hij is nog wel nauw betrokken. Ook de verrichtingen van de nieuwe Nederlandse mannenacht volgt hij. Met alleen Van Iwaarden als ervaren kracht begon bondscoach Kris Korzeniowski aan de opbouw van een nieuwe lichting boordroeiers. Bij het eerste WK, vorig najaar in Frankrijk, miste de nieuwe mannenacht net de A-finale. Ondanks die redelijke start verwacht Zwolle nog geen superprestaties van de ploeg van Korzeniowski. Zelfs niet over ruim twee jaar bij de Olympische Spelen in Sydney. “Ze zullen het daar misschien goed doen, maar niet winnen. Een belangrijk verschil met onze acht is dat wij René Mijnders hebben gevraagd om ons te coachen. Nu is de situatie omgekeerd: Kris vraagt de roeiers.”

Niels van Steenis heeft als enige uit de originele Holland Acht de ambitie om het succes van Atlanta te evenaren. Na een periode van een half jaar waarin de student werktuigbouwkunde om gezondheidsredenen niet roeide, ging hij een maand geleden weer het water op. Zijn ambitie kent geen grenzen. “Ik denk aan een project waar ik mijn energie in kan stoppen. Het liefst wil ik op de Spelen weer een medaille winnen. In de acht, dat zou het mooiste zijn. Ik hoop dat meer ervaren roeiers mijn voorbeeld zullen volgen. Als we de krachten bundelen, moeten we in Sydney weer een medaille kunnen halen. Met een mix van jonge en ervaren roeiers en Korzeniowski, die tot de vijf beste trainers ter wereld behoort, kan er weer een supergemotiveerd team ontstaan.”

    • Ward op den Brouw