Oecumene

NEDERLANDS DAGBLAD

Men kan betreuren dat de dagen waarin het huis van Oranje zich publiek identificeerde met de gereformeerde traditie, verleden tijd zijn geworden en wij doen dat. Maar laten we het dus niet doen voorkomen alsof dat pas sinds afgelopen zaterdag het geval is. En zeker niet door dat 'gemengde' huwelijk of door die deelname aan het misoffer.

De opwinding die daarover is ontstaan, is dan ook vooral een interne aangelegenheid van de Rooms-Katholieke Kerk. De afgelopen twintig, dertig jaar is er een brede praktijk gegroeid van oecumenische diensten van rooms-katholieken en protestanten, waarin gemeenschappelijke tafelvieringen plaatsvinden. Die praktijk, hoewel in strijd met de regels van het Vaticaan, wordt gedoogd.

Nu het echter een vorstelijk huwelijk betrof en - wat belangrijker is - een publieke aangelegenheid voor het oog van miljoenen tv-kijkers, nu tekende de aartsbisschop plotseling protest aan. [...] Hoezeer die reactie te begrijpen is, het is dus wel een selectieve verontwaardiging die de kerkelijke gezagsdragers nu tentoonspreiden. Misschien doen ze er maar verstandig aan de dienst van zaterdag te laten voor wat hij wilde zijn: een vrijzinnige coproductie van twee pastores en een organist.

BRABANTS DAGBLAD

De opmerkelijke communiegang van leden van het koninklijk huis is koren op de molen van behoudende groeperingen van rooms-katholieken en protestanten die eindelijk weer kans zien om te scoren. Ter Linden en Oostvogel worden door hen ten onrechte geafficheerd als ketters die zo snel mogelijk verbannen dienen te worden.

Provocerend was het natuurlijk wel om er bij een koninklijk gemengd huwelijk een mengelmoes van te maken waaruit iedereen naar believen kon kiezen. Dat gebeurde echter niet per ongeluk. De boodschap van Ter Linden en Oostvogel is helder: maak eindelijk eens werk van de oecumenische gedachte. [...]

Hopelijk is het een aansporing om de dialoog tussen rooms-katholieken en protestanten te intensiveren.

REFORMATORISCH DAGBLAD

Alleen het geloof, alleen genade, alleen het Woord. Het is de geestelijke drietand waarmee de Reformatie zich stelde tegen de leer van de rooms-katholieke kerk. [...] De kern van de dienst was - in roomse optiek - de communie. Het is schokkend als achteraf wordt gereconstrueerd hoe beide pastores de dienst voorbereidden. Dat het in beide kerken welhaast als een provocatie wordt gezien, valt te begrijpen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat dominee Ter Linden de mogelijkheid om de drietand van de Reformatie te hanteren ook niet gebruikte. Wat is het arm als jonggehuwden met niet meer op pad worden gestuurd dan geloof dat gestoeld is op “verhalen die worden doorverteld en geactualiseerd.”