Kokkerellen voor de hockeyclub

Zo'n twintig jaar geleden ging ik in Liempde wonen. Op een feestje daar ging het gesprek opeens over hockey. 'Dat heb ik ook ooit gedaan', zei ik. Dat was op kostschool. Hockey vond ik leuk, maar na kostschool had ik het te druk om lid te worden van een club. Op dat feestje zei toen iemand dat ik eens moest langskomen op de plaatselijke vereniging.

Ik kende weinig mensen in Liempde en de hockeyclub leek me geschikt om een sociaal netwerk op te bouwen. Liempde bleek een gezellige club. Ik werd lid en kocht een stick. Het was heerlijk om weer te hockeyen. De derde helft - naborrelen - beviel me trouwens ook goed, hahaha.

Al snel werd me gevraagd of ik secretaris wilde worden. Niet veel later trad ik ook toe tot de kantinecommissie. Dat leek me leuk omdat ik graag kook. Sindsdien maak ik vrijwel wekelijks iets lekkers voor bij de borrel. Kippenvleugeltjes, uiensoep, ribbetjes of hazepeper. Die hapjes zijn gratis.

Ik heb er destijds ook voor gezorgd dat de koffie gratis werd. Als je thuis gasten ontvangt, breng je ook niets in rekening. Op een club ontvang je ook gasten. Tegenwoordig is de koffie op zondag niet meer gratis. Dat zou te duur worden. Maar op zaterdag, als je ouders ontvangt die de jeugd rijden, kost de koffie nog altijd niks. Mensen waarderen dat soort dingen. Tegenstanders van onze teams ook. Die komen door de sfeer altijd graag naar 'de fijnste kleine hockeyclub van Nederland'.

Een paar jaar terug heeft de club een laantje op het sportterrein naar me vernoemd, het Boudewijnlaantje. Dat kwam als een totale verrassing. Ik was zeer geroerd, wist niet wat te zeggen. Toen heb ik iedereen maar een vat bier aangeboden.

    • Paul de Lange