Gezocht: pleinliefde

Een gracieus plein voor het stadhuis en de theaters. Op de vloer van Belgisch hardsteen, daar paste volgens Den Haag geen 'gewone' fontein. Geen gespuit uit een bak. Nee, het moest iets bijzonders worden. Bovendien moest hij aan en uit kunnen. De fontein op het Spuiplein kwam er en speciaal is hij.

Kunstenaar Peter Struyken bedacht een ingenieus waterwerk. Bijna tweehonderd computergestuurde waterstralen komen uit 'het niets' omhoog. In de avond geven verschillende gekleurde lampen het plein een mysterieuze aanblik. Dit spel van water en licht was aanvankelijk begroot op een bedrag van één miljoen gulden. Bedriegertjes op het Haagse Spuiplein. Een prachtig plan, op papier.

Het 'cultuurplein' werd in 1996 opgeleverd. Sinds die tijd ging zo'n beetje alles mis wat er mis kon gaan. De putjes raakten verstopt, filters moesten gereinigd, de stralen stonden niet goed afgesteld, de watertoevoer vanuit een enkele honderden meters verder liggende gracht verliep niet goed. Voor een bedrag van ruim tweehonderdduizend gulden werden de mankementen verholpen.

De fontein heeft de afgelopen tijd vaak droog gestaan, maar de keren dat het waterballet wel werkte gingen niet zonder problemen gepaard. Het niet altijd reukloze water uit de honderden straaltjes sijpelde door kieren de kelders binnen van de belendende meubelzaak Hulshoff en ook het Haagse stadhuis has last van het water. Duizenden guldens schade en veel ergernis waren het gevolg.

Ook afgezien van de perikelen rond het water heeft het Haagse Spuiplein niet de allure gekregen van een gracieus 'cultuurplein'. De grote kale zwarte vlakte die van de Turfmarkt tot aan het Spui loopt - kosten ongeveer tien miljoen gulden - is door de Hagenaars nog niet in de armen gesloten.

Bij grote evenementen wordt de fontein, als dat hij op dat moment al functioneert, uitgezet en worden soms tenten in de vloer verankerd. De stenen zijn niet op zoveel geweld berekend. Het Belgische hardsteen brokkelt her en der af. “Doodzonde”, noemt een woordvoerder van de gemeente Den Haag het. “We zullen moeten bezien wat daar aan te doen valt.”

De trappen naast het Danstheater en het Mercure hotel doen ondertussen dienst als skateboardbaan. Jongens in wijde broeken glijden met hun planken langs de voor hun uiterst functionele trappen. Het overige publiek dat verkiest over het plein te lopen beent snel door. Een enkeling gebruikt het als parkeerplaats voor zijn auto. “Het plein ligt er nu. Dat het niet direct bij iedereen een warm gevoel oproept is duidelijk”, zegt de woordvoerder van de gemeente Den Haag. “Het heeft tijd nodig.”

Wat te doen met een plein van tien miljoen gulden dat in bezit is genomen door skateboarders en dat door velen wordt verafschuwd? Er wordt nu nagedacht over het planten van boompjes, het aanbrengen van nieuwe verlichting en het plaatsen van een 'functioneel' gebouwtje. Ook het parkeren van auto's zal worden tegengegaan. Over het pr-probleem van het plein wordt nagedacht. “Misschien kunnen we de communicatie het beste maar beperkt houden”, zegt de woordvoerder. “Je kan het plein niet op commando geliefd verklaren.”

Geliefd zal het plein niet snel worden. In de winter raast de wind langs de gebouwen. Op zomerse dagen staan er weliswaar terrasjes, maar die nodigen niet direct uit om er iets te gaan drinken. Dat doen Hagenaars wel op het Plein of op de Grote Markt.

De fontein lag de afgelopen weken weer enige tijd stil. “Er waren wat verroeste buisjes”, legt een woordvoerder van de dienst Stadsbeheer uit. “Of hij het nu weer doet? Ik zal even uit het raam kijken. Ja, hij doet het hoor.” De honderden straaltjes spuwen weer liters water uit over het plein. De looproute is daardoor weer iets verlegd en een deel van de 'skateboardbaan' is weer onbruikbaar geworden. Maar het 'cultuurplein' is in elk geval weer zoals het vooraf op papier was uitgetekend.

    • Koen Greven