Anita Meyer over Nederlands

Dichter Bij Elkaar: Epic 4913442

AMSTERDAM, 2 JUNI. “Nederlands is directer dan Engels. In het Engels kun je heel omfloerst zingen, terwijl een tekst in het Nederlands veel harder klinkt. Het is moeilijker om doorleefd te zingen, omdat de mensen eerder in de gaten hebben of het echt is of niet. Bovendien zijn er die harde G en die harde A. Vroeger heb ik al eens een logopediste moeten raadplegen, omdat de A en die G er bij mij wel héél erg hard uit kwamen. Nee, aan mijn Rotterdamse accent hoefde niet gesleuteld te worden. Ik woon al vijftien jaar niet meer in Rotterdam, dus als ik zing hoor je daar niets meer van. Als ik met mijn Rotterdamse familie praat ligt dat anders, maar ik zing Algemeen Beschaafd Nederlands.”

Na meer dan twintig jaar Engelstalige popmuziek bij de groep Rainbow Train en in solohits als The Alternative Way en Why Tell Me Why kiest Anita Meyer (1954) op haar nieuwe cd Dichter Bij Elkaar voor de Nederlandse taal. Onder de hoede van producent Jan Rietman zingt ze onder meer vertalingen van Celine Dions The Power Of The Dream ('Voel de warmte in je hart/ zie de toekomst niet te zwart') en Whitney Houstons Run To You ('Soms wil ik even niets/ wil ik heel alleen/ met een boek op de bank/ zonder iemand om me heen').

“Op mijn elfde heb ik met mijn grote broer op gitaar aan een talentenjacht meegedaan. Er was toen een platenmaatschappij die mij een plaatje wilde laten maken, maar alleen als ik de vrouwelijke tegenhanger van Heintje zou worden. Moet je niet doen, zei mijn broer, want daar zit je voor altijd aan vast. Ik ben blij dat ik zijn advies toen heb opgevolgd. Bij de Rainbow Train kwam ik in de sfeer van progressieve popmuziek terecht. Daar was het vanzelfsprekend dat je in het Engels zong. Ik heb nooit begrepen waarom 'commercieel' in die kringen zo'n vies woord was. Toen we eindelijk plaatjes gingen verkopen, liet dat progressieve poppubliek ons meteen vallen.

“De achterliggende gedachte van de cd-titel Dichter Bij Elkaar is natuurlijk dat deze muziek me dichter bij mijn publiek brengt. Omdat Nederlandse teksten dichter bij je hart liggen en omdat ik meer van mezelf blootgeef, ondanks het feit dat het niet allemaal autobiografisch is. Zo'n tekst over soms eens alleen met een boek op de bank willen zitten, dat is me uit het leven gegrepen. Vroeger legde ik mijn hart niet zo gemakkelijk op een presenteerblaadje. Naarmate ik ouder word en ik meer heb meegemaakt, kan het me steeds minder schelen hoe er over me gedacht wordt.

“Voor mij is Nederlandstalige muziek een manier om de sleur een beetje te doorbreken. Na twintig jaar waarin ik praktisch ieder jaar een plaat heb gemaakt, wil ik het voor mezelf en voor mijn publiek een beetje verrassend houden.

“Ik heb al eens een filmmuziek-cd gemaakt en een album met liedjes van Burt Bacharach, en nu dus een Nederlandstalige cd. Nee, ik heb nooit de ambitie gehad om de nieuwe Willeke Alberti te worden. Er is nu een nieuwe lichting van artiesten onder aanvoering van Marco Borsato, die met De Waarheid heeft bewezen dat je heel goede en serieuze popmuziek kunt maken in het Nederlands.”

    • Jan Vollaard