L. F. Tijmstra (1914-1998)

ROTTERDAM, 22 MEI. “Een journalist moet peper in zijn bloed hebben.” Met deze woorden spoorde L. F. Tijmstra als zeer dynamisch hoofdredacteur van het Utrechts Nieuwsblad in de jaren 1951-1957 zijn redactie vaak aan tot activiteit, snelheid, speurzin en nauwkeurigheid.

De vorige week op ruim 83-jarige leeftijd overleden Tijmstra, onder meer ook oud-redacteur van de NRC, was zijn journalistieke loopbaan in 1933 begonnen bij de Zwolse Courant. Van Zwolle vertrok hij midden jaren dertig naar het toenmalige Nederlands Indië, zijn geboorteland (hij was in 1914 in Medan geboren), waar hij werkte bij een aantal kranten op Java. Hij keerde in 1939 naar Nederland terug na een avontuurlijke reis via Zuid-Azië, Zuid-Rusland (enige tijd geïnterneerd in Baku) en Polen.

In de eerste helft van de jaren veertig studeerde hij politicologie, niet in Nederland (waar deze opleiding toen nog niet bestond), maar aan de Universiteit van Gent in België.

Belangrijk journalistiek werk deed Tijmstra in 1945 als redacteur Indonesische zaken bij de Haagse redactie van de NRC. De progressieve koers van de NRC in de Indonesische kwestie, die niet alleen in Nederland vaak voorpaginanieuws was, maar ook wereldnieuws, is ongetwijfeld mede door Tijmstra geïnspireerd geweest.

Tijmstra was zeer intelligent, bij vlagen briljant. Met zijn kennis, durf en journalistiek-technische bekwaamheid signaleerde hij verschijnselen waar menigeen indertijd nog met een boog omheen liep, zoals een onzuiverheid in de pensioenregeling voor Beel als hoge vertegenwoordiger van de Kroon in Nederlands-Indië in 1948 of de handelwijze van een Utrechtse wethouder van financiën die ook commissaris van een bank was - belangenverstrengeling, zouden wij nu zeggen.

Na korte tijd nog directeur van het International Press Institute in Zürich te zijn geweest, werd Tijmstra in 1960 algemeen directeur van Radio Nederland Wereldomroep in Hilversum. Hij streed voor de onafhankelijkheid van de Wereldomroep (geen rechtstreekse financiering uit de staatskas) en zorgde voor relayzenders op Bonaire en Madagascar. Tijmstra werd bewonderd om zijn kwaliteiten, maar door sommigen ook gevreesd wegens zijn vaak zeer primaire reacties en - naar men meende - autoritaire opvattingen.