Stellingen

Met genoegen lees ik de gepubliceerde stellingen; ware ik 'headhunter', ik zou er een dubbele richtingwijzer in kunnen vinden: de inhoud zelf, natuurlijk; en de humor. Is humor, èn de zin daarvoor, al niet op zich een indicatie voor de intelligentie van de stellingschrijver?

Toch prefereer ik het gebruik uit mijn tijd (1946). De promovendus moest toen een stelling poneren betrekking hebbend op elk van de hoofdvakken van zijn gevolgde studierichting. Hieruit bleek, meer dan nu, met welke intelligentie en inzicht de promovendus tot het behalen van de begeerde doctorstitel was gekomen.