Rechter reconstrueert treinongeval

AMSTERDAM, 31 MAART. Rechter R. Blekxtoon knijpt een oog dicht. Op het niet meer overdekte gedeelte van spoor 7a van het Centraal Station in Amsterdam tuurt hij naar de achterkant van de trein die langs het perron staat. “Zelfs met mijn slechte oog kan ik zien dat daar de deur open staat”, zegt hij mompelend. Conducteur Van der K. kijkt achter hem langs. “Ja, ik kan een lichtspleetje tussen de deur en de trein zien.”

De rechtszaak tegen twee conducteurs, die in januari was begonnen, kreeg vanochtend een bijzonder vervolg. De situatie die zich vorig jaar op 1 maart voordeed, werd zo nauwgezet mogelijk gereconstrueerd. De conducteurs worden verdacht van 'zwaar lichamelijk letsel door schuld'. Het openbaar ministerie houdt ze verantwoordelijk voor een ongeval waarbij de 71-jarige mevrouw C. Slier ernstig gewond raakte. Ze kwam bij het instappen in de intercity richting Den Helder met haar arm vast te zitten in de deur van de trein, werd enkele meter meegesleurd, raakte weer los maar kwam onder de wielen terecht. Ze verloor haar rechterbeen en een deel van haar linkerbeen. De trein reed door.

De conducteurs hadden niets gezien en hoorden pas bij het volgende station van de verkeersleiding wat er was gebeurd. Zij kunnen nu worden veroordeeld tot maximaal zes maanden gevangenisstraf of 25.000 gulden boete.

De rechter bepaalde in januari dat hij voor een goed oordeel over de gebeurtenis een reconstructie nodig achtte. De vragen die beantwoord moet worden: Konden de conducteurs van de kop van de trein de gehele trein goed overzien? En maakten de conducteurs gezien de lengte van de trein wel de goede afweging door helemaal aan de begin van de trein te gaan staan?

De reconstructie vindt plaats bij de kop en de achterkant van de trein. De griffier neemt alle gesprekken op de band op. Alle partijen zijn aanwezig, behalve het slachtoffer, maar wel haar hevig geëmotioneerde dochter.

Rechter Blekxtoon heeft een wapenstok van een agent gekregen. Die steekt hij tussen dichtslaande deuren. Het type trein waarmee het ongeluk gebeurde heeft geen 'inklembeveiliging' en dus draaiden de deuren niet open toen de vrouw haar arm er tussen kreeg. Modernere treinen hebben wel zo'n beveiligingssysteem. De rechter merkt dat met een wapenstok de deuren niet vergrendelen. Dat is opmerkelijk, vertelt hij later, want de machinist heeft verklaard dat hij, ondanks dat de arm van de vrouw er tussen zat, een groen sein kreeg dat alle deuren vergrendeld waren. Dan gaat het gehele gezelschap weer naar voren om te bekijken wat de conducteurs nu wel en niet konden zien. De rechter constateert dan dat redelijk goed te zien is wat er tweehonderd meter verderop gebeurt. “Maar we moeten niet te snelle conclusies trekken”, zegt hij.

Volgens FSV-vakbondsman B. Jansen bekijken alle conducteurs deze zaak met argusogen. “We hopen dat de twee conducteurs geen douw krijgen, anders zijn we allemaal vogelvrij.” Gevaarlijke situaties doen zich volgens hem bijna dagelijks voor met zich haastende passagiers. “Als de uitkomst van deze zaak is dat er betere regelgeving komt, zou dat goed zijn.”

Wanneer de rechtszaak wordt voortgezet is nog onbekend. Het slachtoffer en de NS onderhandelen over een schadevergoeding. Volgens de NS krijgt de vrouw waarschijnlijk “enkele tonnen”.