Pokken

'Bach met pokken'..., Emile Wennekes citeert in zijn recensie van de Tweede Symfonie van Prokofiev (NRC Handelsblad, 28 maart) een niet nader aangeduid personage dat met deze woorden de muziek gekarakteriseerd zou hebben die hij rond deze tijd (1924) componeerde.

Het was echter Prokofiev zélf die in een brief aan Miaskovsky op 4 augustus 1925 deze woorden gebruikte om aan te geven hoe hij dacht over de Sonate voor piano van Strawinsky uit 1924 die Strawinsky zelf op een concert had uitgevoerd in aanwezigheid van Prokofiev. De desbetreffende passage luidde: 'S. heeft een vreselijke Sonate geschreven, die hij zelf speelt met een zekere chic. De muziek is Bach, maar met pokken'.

Het volgende citaat in de recensie is echter wél van Prokofiev, neem ik aan. Hij noemde de muziek van Debussy 'karakterloos'. Gelukkig had de muziek van Debussy niet het karakter van die van Prokofiev, anders waren we artistiek en geestelijk beduidend armer geweest.