Scheids, heb je soms stront in je ogen

In 1941 werd ik lid van HFC”, zegt Frits. “Vanaf het begin heb ik van alles en nog wat voor de club gedaan. Mijn moeder vond dat niet altijd leuk. 'Je school lijdt eronder', zei ze dan.

Ik begon met jeugdwerk, van begeleider tot het organiseren van wedstrijden. Op m'n negentiende werd ik voorgedragen voor een bestuursfunctie. Zo werd ik het jongste bestuurslid in de geschiedenis van HFC. De andere bestuursleden waren veel ouder, maar ik kon me tussen die heren best staande houden.

Ik ben nog altijd druk voor de club. Ik zit in de barcommissie, de reünistencommissie, de kascommissie en houd met m'n vrouw het archief bij. Ook draai ik bardiensten en schilder ik het clubhuis als dat nodig is. En iedere zaterdagochtend fluit ik jeugdwedstrijden. Dan krijg ik weleens wat naar m'n hoofd geslingerd. Zo van 'Scheids, heb je soms stront in je ogen', hahaha. 'Mond houden' is tot en met de C-tjes dan meestal afdoende. Hoger wil ik niet fluiten. Oudere jongens hebben grotere monden en passen de trucs toe die ze bij de profs op tv zien. Daar heb ik geen zin in.'

Willemijn: “Mijn vader en broer zaten ook op HFC. Zelf ging ik tennissen bij HLTC en al spoedig deed ik ook van alles en nog wat voor de club. Mijn vader was er secretaris en ik mocht dan bijvoorbeeld de aanschrijvingen doen. Moest ik wel mooi schrijven van 'm, hahaha. Later heb ik vooral veel voor het kindertennis gedaan.

Beide clubs liggen zo'n beetje in onze achtertuin. We zijn dan ook vaak bij HFC of HLTC. Je hebt er zoveel sociale contacten, hè. Zelf tennis ik niet meer, ik golf tegenwoordig. Nee, voor de golfclub verricht ik geen werkzaamheden.''

Frits: “Nog niet, hahaha.