Respijt in Kosovo

SLOBODAN MILOVIEÉC heeft de laatste Kosovo-ronde gewonnen. De Servische politietroepen hebben de Albanese bevolking zozeer geïntimideerd dat, blijkens recente verkiezingsuitslagen, het gewapend verzet in Kosovo geïsoleerd is geraakt. Ook heeft de internationale gemeenschap zich openlijk gekeerd tegen Albanees separatisme.

Dat is geen gering succes na de ellende die Milovi Bosnië-politiek ook de Serviërs heeft gebracht. Bovendien kan het regime in Belgrado rekenen op niet aflatende Russische steun wanneer het erom gaat de andere betrokken mogendheden van sancties tegen rest-Joegoslavië af te houden. Opnieuw heeft MiloviEÉc respijt gekregen.

De stem van de zogenoemde Contactgroep overtuigt niet. De Amerikanen hadden het graag anders gewild. Minister Albright had gisteren in Bonn moeite haar teleurstelling in verzachtende termen te verpakken. Gezien de Russische torpedodiplomatie, maar ook rekening houdend met Franse en Duitse afkeer van harde maatregelen, maakt Washington er maar het beste van. Het oog is nu gevestigd op de afloop van de termijn die Belgrado met zoveel woorden is gesteld. Of MiloviEÉc roept in de komende weken zijn troepen terug, of de Contactgroep komt weer bijeen om zich te beraden. Als de Serviërs zich in die periode enigszins inhouden, mag worden aangenomen dat de uitkomst van dat beraad niet veel anders zal zijn dan gisteren.

DE TIJD DAT middelgrote landen zich breed maakten met de malaise van andere is voorbij. We herinneren ons de Duitse eis Slovenië en Kroatië te erkennen op een moment dat Bonns partners daarvoor nog terugschrokken. We herinneren ons Mitterrands parmantige verschijning in Sarajevo waar Frankrijks president onverwachts en aan het hoofd van een kleine troepenmacht opdook om de inwoners van die stad zijn bescherming aan te bieden. Van die Duitse assertiviteit en die gedramatiseerde uiting van Franse grandeur is weinig over. Flinkheid bleek zijn prijs te hebben en niemand in Europa wil nog die prijs betalen.

De Amerikanen op hun beurt overtuigen evenmin. Hun bij tijd en wijle hoge toon sterft weg in de Europese stilte. Hun leiderschap is te afstandelijk geworden om op het continent nog enthousiasme te wekken. De bijeenkomst vandaag van Jeltsin, Chirac en Kohl in Jeltsins datsja, de eerste conferentie van deze nieuwe trojka, lijkt een signaal van ophanden zijnde veranderingen in de Europese politieke verhoudingen. De ontwikkelingen voltrekken zich langzaam, maar de richting die zij nemen wordt met de dag duidelijker. Het Amerikaanse staatshoofd bezoekt intussen Afrika.

. California Suite (Herbert Ross, 1978, VS). Neil Simons eigenhandige bewerking van zijn Broadway-hit is een vakbekwaam en chic blijspel, opgebouwd uit vier eenakters over uiteenlopende paren tijdens hun verblijf in een hotel te Los Angeles. Sophisticated komedie kampt af en toe met ernstige, bijna melodramatische ondertoon. Weldadig spel van Maggie Smith (Oscar), Michael Caine, Walter Matthau, Elaine May, Jane Fonda, Alan Alda (zijn eerste grote filmrol), Richard Pryor en Bill Cosby. BBC1, 1.00-2.40u.