Orgaandonatie (2)

Wim Köhler zet uiteen waarom hij weigert zich als orgaandonor aan te melden, onder meer vanwege zijn geringe vertrouwen in de verantwoordelijke artsen (Opiniepagina, 20 maart).

Het is natuurlijk ieders goed recht om bij potentiële donoren angstgevoelens op te roepen en hen zo aan het twijfelen te brengen. Het zou voor de volledigheid wel zuiver zijn dat zij die negatief reageren, zich ook bezinnen op de wenselijkheid ooit zelf te willen profiteren van de transplantatie van organen op het moment dat zij daar zelf behoefte aan mochten krijgen. De benadering van Köhler past wellicht goed in het huidige tijdsbeeld, waarbij het zowel normaal wordt gevonden allemaal te kunnen profiteren van alle mogelijkheden en faciliteiten die de samenleving biedt, maar waarbij het in geval van maatschappelijke keuzes ook normaal wordt gevonden dat eigenbelang prevaleert zonder zich voldoende rekenschap te geven van de gevolgen voor de medeburgers.