Een Havank als voorgerecht

De Avonden, Choorlammersteeg 1D, Leiden, tel 071-5144000. Di t/m zovanaf 18u

Ze is ongrijpbaar, ijl als een luchtspiegeling. Maar een restaurant kan niet zonder haar.

“Doe mij een portie sfeer.” Gek hè, zo'n bestelling hoor je nooit. Want sfeer is er of is er niet. En ze kan ook zo weer verdwenen zijn.

Wij troffen in De Avonden sfeer. Maar wat het nou precies was dat ons beviel? De symfonie van geluiden misschien? Het geroezemoes boven de tafels, het getik van bestek en getinkel van glazen. Of de bediening die ruisend langsgaat - attent en niet opdringerig? Of vallen we voor de intimiteit van de huiskamer die het prettige gevoel geeft dat er speciaal voor jou wordt gekookt? Of zijn het toch de boeken - de wand vol pockets - die de illusie geven dat je uit en tegelijk ook thuis bent.

U bent gewaarschuwd. Wie van royaal houdt, is aan het verkeerde adres. U zit aan kleine tafeltjes met andere gasten bijna op schoot. En servies en bestek zijn van grote eenvoud. Wie pas lekker eet met kristallen glazen en chique onderborden heeft pech. Bovendien kent sfeer geen tijd: de kok is goed, maar hij laat zich niet opjagen.

Wij genoten nog voor we een hap hadden gegeten. Oude Havanks, een Biggles en ongelijksoortige uitgaven als The girls in the office en The memorial hall murder trekken onze aandacht. We hebben het niet geprobeerd, maar misschien eet u nog lekkerder met een pocket als entree. Eerst tien bladzijden uit Betty en dan over op lamsniertjes met kastanjechampignons in madeirasaus. Met een mooie Bourgogne erbij. Dat is toch smullen.

Wij kozen voor een voorjaarssalade met groene asperge en gerookte zalm (ƒ 14,50). Een licht voorafje dat beviel. Maar echt enthousiast werden we bij de mosselsoep, die met witte wijn, room en saffraan 'af' was. Hier is sprake van geraffineerde eenvoud: de zilte smaak van de mosselen die prettig combineert met de witte wijn, room in de juiste verhouding toegevoegd en de saffraan die precies het goede accent geeft.

Vanaf ons tafeltje hadden we een mooi zicht op de wijnvoorraad. Een fles in ruste is een juweel; een fles op tafel een genot. Wij kozen een pinot noir d'Alsace (ƒ 38,50), een gekoelde lichte rode wijn, die makkelijk combineert. Voor het hoofdgerecht lieten we ons overhalen tot opgebonden lamshaasjes met portsaus en kleine gewelde vijgjes (ƒ 34,50). De gebakken merlijnfilet met roze pepertjes (ƒ 33,50) moet het afleggen, maar we hadden geen spijt. Lamsvlees en port genieten van elkaar en wij van de combinatie, de gewelde vijgjes zorgen ook hier voor het raffinement. En men is bij de Avonden niet eenkennig. We krijgen desgevraagd het adres van een oriëntaalse winkel waar we de vijgjes kunnen krijgen en ook het recept hoe we ze moeten klaarmaken.

De kok is niet kinderachtig. Hij zet u bij het hoofdgerecht zonder schroom een portie appelmoes voor. Niet als een maniertje om gewoon te doen, maar als een uiting van vakmanschap: echte - dus zelfgemaakte appelmoes - met de stukjes appel er nog in. U weet niet wat u proeft.

Wij lieten ons verder verwennen en kozen als nagerecht voor soesjes met honingijs op caramel met rozemarijnsaus (ƒ 9,50). En zaten bijna te mokken dat we het mascarpone-ammarettotaartje met cappuccino-ijs (ook ƒ 9,50) aan onze neus voorbij moesten laten gaan. Genot kent geen grenzen, onze maag wel.

Restaurant De Avonden bestaat inmiddels een kleine vijf jaar. Eigenaar Henri Timmermans is een bescheiden, maar stijlvolle gastheer. Hij verwent u met zorg en de sfeer doet de rest.