Stockholm

“Stockholm staat niet direct bekend als een dynamische metropool”, schrijft Max van Rooy in zijn artikel over die stad (19 maart).

Hij geeft de indruk het een dooie boel te vinden. Smeltend ijs en de sneeuw van gisteren versterkten voor hem de tijdloze sfeer. Stockholm had duidelijk zijn dag niet. Om dan de geschilderde gevels van het 'Venetië van het Noorden' te vergelijken met die van Bologna en Verona, is dat wel helemaal eerlijk?

Graag had ik wat aardiger dingen over Stockholm gehoord. Dat de drank er duur is, weet iedereen al. Dat Scandinavië door de Guide Michelin gemeden wordt, mag voor de kosmopoliet een handicap zijn, het betekent niet dat de gewone toerist in Stockholm niet heerlijk kan eten.

En waarom moet Max van Rooy zijn gêne overwinnen om de menukaarten naast de entree van een restaurant te lezen? Is dat in Italië geen gênante bezigheid?

Stockholm is een stad waar de mensen zich 's winters naar binnen haasten en 's zomers naar buiten. Dan ziet deze monumentale stad er wel degelijk modern, grootsteeds en zélfs een tikje frivool uit.