Midden-Oosten (2)

Met verbazing heb ik kennisgenomen van het artikel van de heren Weisglas en Wilders (19 maart) over het bezoek van minister Cook aan de Jeruzalemse wijk Har Homa. Geërgerd heb ik mij aan het totale gebrek aan politieke visie bij de woordvoerder buitenland van een van de grootste politieke partijen in Nederland.

Volgens de auteurs moet de EU een grote financiële donor blijven in het Midden-Oosten en zich daarbij niets aantrekken van het feit dat Netanyahu het vredesproces volledig heeft geblokkeerd. De machtspolitieke kwesties zou Europa aan de VS moeten overlaten. Zij gaan er hier ten onrechte van uit dat de belangen van de VS dezelfde zijn als die van de EU. Ernstiger vind ik echter dat zij volledig voorbijgaan aan de vraag waarom de EU in de buitenlandse politiek zo verdeeld en dus machteloos is. Zolang de lidstaten van de EU niet bereid zijn om enige vorm van meerderheidsbesluitvorming in te voeren in de buitenlandse politiek zal Europa machteloos blijven.

Weisglas en Wilders komen met geen enkele oplossing aandragen, maar bekritiseren de huidige, inderdaad onbevredigende, situatie. In het verleden heeft Weisglas zich herhaaldelijk uitgesproken tegen meerderheidsbesluitvorming. De struisvogelpolitiek die hij voorstelt is zo mogelijk nog onwenselijker. Wat betreft hun analyse van het optreden van Cook hoop ik dat zij op dezelfde pagina het uitstekende stuk uit The Guardian hebben gelezen.