PSV kan zelfs twee strafschoppen missen in bizar duel

EINDHOVEN, 23 MAART. De elektronische tijdwaarneming van het PSV-stadion stond even stil op 89.52 minuten toen Wim Jonk er met een harde schuiver 3-2 van maakte en zijn ploeg aan de overwinning hielp tegen Vitesse. Eén punt of drie punten, het scheelt natuurlijk wel wat. Vandaar de vreugde-explosie bij de spelers, trainer Dick Advocaat en de toeschouwers. Althans de bezoekers die waren blijven zitten.

Het merendeel van de Oosttribune had een kwartier voor het einde al de uitgang opgezocht uit protest tegen enkele, in hun ogen, onrechtvaardige stadion-verboden voor baldadige supporters. Ze lieten voor de duidelijkheid een groot spandoek achter: 'Voetbal verziek het niet, KNVB overdrijf het niet'. Bondsdirecteur Arie van Eijden, na een dagje brainstormen 'op de hei' een van de toevallig aanwezige bestuurders uit Zeist, zag het glimlachend aan.

De actie kon de aandacht op het veld nauwelijks wegnemen. Vitesse-PSV was een bizarre wedstrijd waarin fouten tot de laatste seconde voor spanning zorgden. Nadat Vitesse twee keer tegen de verhouding in op voorsprong kwam, wist PSV de opgelopen achterstand twee keer weg te poetsen. Bij een 2-2 stand misten de Eindhovenaren vervolgens liefst tweemaal een strafschop. Eerst schoot Luc Nilis op de lat, vijf minuten voor tijd volgde Wim Jonk zijn voorbeeld. “Hier moeten we maar weer wat vaker op oefenen”, grijnsde de spelmaker achteraf.

“Op de training is het vaak lachen, gieren, brullen als we strafschoppen nemen. Maar op zo'n belangrijk moment in de wedstrijd is de druk groot. Ik wilde dwars door het midden schieten, want ik wist dat doelman Westerveld een hoek zou kiezen. Ik voelde heel veel agressie, omdat we maar niet op voorsprong kwamen. Ik schoot à la Neeskens, maar iets te hard.”

Het was niet logisch dat Luc Nilis bij de eerste strafschop achter de bal stond. Niet alleen omdat hij in Tilburg dit seizoen ook al een penalty miste. De Belgische international is weliswaar de eerste aangewezen persoon bij een elfmetertrap, maar hij liet zaterdagavond blijken niet in vorm te zijn, hoewel hij twee keer de beslissende pass gaf bij een doelpunt. Elk schot dat hij loste was slap of recht op de doelman af, terwijl hij juist over de gave beschikt de bal in de kruising te draaien.

Nilis werd in de laatste minuut gewisseld. Ook Boudewijn Zenden liet zich te weinig zien in deze wedstrijd, die zich vooral kenmerkte door een verdedigend Vitesse en een verwoed aanvallend PSV. De linkerspits is nog te wisselvallig in een heel seizoen en dat zou bondscoach Guus Hiddink ervan kunnen weerhouden hem een basisplaats te geven in het Nederlands elftal. Als hij al van plan is het concept te wijzigen. Met Zenden op links en Overmars op rechts zou Oranje weer met vleugelspitsen kunnen opereren.

Tegen Vitesse liet bij PSV alleen Dmitri Khokhlov verrassende dingen zien. Gebrek aan communicatie zorgt er mogelijk voor dat de kwaliteiten van de Rus nog niet optimaal worden benut. Het was tekenend dat de overige aanvallende impulsen vooral kwamen van verdedigers. Zoals de backs André Ooijer en Arthur Numan, maar ook Jaap Stam. Het jonge talent Arnold Bruggink krijgt steeds minder kansen. Advocaat koos ook zaterdagavond weer voor Peter Möller als pinchhitter.

Vitesse hield een frustrerende ervaring over aan het bezoek bij PSV. Enkele dagen voor de opening van het voetbalpaleis Gelredome tegen NAC had het team van trainer Henk ten Cate met een enorme morele opsteker naar Arnhem kunnen terugkeren. Nu zaten de spelers na afloop met een kater. “Als we ooit van PSV hadden kunnen winnen was het vanavond wel”, zei John Veldman die het niet slecht deed voor de defensie.

Vitesse koos in Eindhoven voor de catenaccio als tactiek. Ten Cate had vijf verdedigers opgesteld en voorin zwierf topscorer Machlas als eenzame spits. Hij kreeg slechts af en toe wat ondersteuning van Reuser. “Als je hier gaat aanvallen betekent dat zelfmoord”, motiveerde Ten Cate zijn aanpak. Dat zijn ploeg uiteindelijk toch zonder punten de terugtocht moest aanvaarden, weet hij vooral aan scheidsrechter Van Egmond. Na vijf minuten had Ten Cate het al gezien. “Toen wist ik dat we hier zouden verliezen. Het is uitermate dubieus wat er gebeurde. Op een gegeven moment dacht ik dat hij hem zelf zou inkoppen.”

Inderdaad mocht Stam een hoop overtredingen begaan zonder gevolgen. En had Reuser een strafschop kunnen krijgen toen hij onderuit werd getrokken. Maar Vitesse verdiende geen overwinning in dit duel, zelfs geen punt.

Behalve het missen van twee penalty's, maakte PSV tegen Vitesse ook verdedigingsfouten. Nadat de bal slecht was weggewerkt, profiteerde Perovic met een fraai draaiend schot al in de zevende minuut. Het duurde een half uur voordat Khokhlov gelijkmaakte. Voor rust kwam Vitesse echter bij een van de schaarse uitvallen weer op voorsprong. Na een taxatiefout van Ooijer schoot Shoukov ogenschijnlijk onzuiver op doel. Machlas was echter op tijd om de bal alsnog over de lijn te glijden: 1-2. In de tweede helft bezweek het 'ingegraven' Vitesse langzaam onder de druk van PSV. Ooijer maakte zijn fout goed met de tweede gelijkmaker. PSV was uiteindelijk toch nog fortuinlijk toen Zeman in de laatste minuut onderuit gleed en Jonk, aanvankelijk verrast omdat hij onverwachts de bal kreeg door een verre trap van Nilis, beheerst inschoot.