Protest omlijst Chocofin

YORK, 23 MAART. Voor het geprivatiseerde Groot-Brittannië was het informele overleg van de ministers van Financiën van de Europese Unie in York het afgelopen weekeinde een commercieel evenement. Het hele stadje hing vol vlaggen alsof de 'Ecofin' een feest van de plaatselijke middenstand was. Pubs adverteerden om dorstige deelnemers aan het Ecofin-circus te trekken en de lokale chocoladeindustrie had het woord Chocofin uitgevonden.

Een multinational van buiten de EU, het Zwitserse Nestlé, was bereid gevonden de catering te sponsoren van de honderden journalisten, die voor hun werk aangewezen waren op slechte stoelen, te hoge werktafels en te weinig telefoons.

De EU-ministers van Financiën kregen een diner aangeboden in het plaatselijke spoorwegmuseum. De Nederlandse minister Zalm, een straffe roker, stelde tot zijn spijt vast dat het tussen de oude stoomlocomotieven niet toegestaan was een sigaret op te steken.

Iedereen die voor de Ecofin naar York was gekomen werd voortdurend begroet door veiligheidspersoneel en PR-dames. Behalve de ministers en andere autoriteiten die zaterdag van de plaats van hun ochtendvergadering naar het gebouw wandelden waar zij de lunch zouden gebruiken. Die liepen tussen een haag van meest bejaarde Britten door die onder begeleiding van doedelzakspelers York binnen waren gemarcheerd om tegen de EU, de EMU, de euro en in het bijzonder de Duitsers te protesteren.

Vliegtuigjes vlogen boven het stadje met een leus over de 'ramp' die de euro zou betekenen en met een oproep het Britse pond te behouden. Van afschaffing van het pond is voorlopig geen sprake, maar dat stelde de demonstranten niet gerust. Ze voorspelden dat de euro meer werkloosheid zou brengen, ze riepen op tot een 'Nein zum Kohls Vierte Reich' en afwijzing van 'Euroslavia'. Zij scandeerden dat behoud van het Britse pond gelijk staat met behoud van de Britse democratie.

De Britse minister van Financiën Gordon Brown wandelde glimlachend tussen de demonstranten door. Minister Zalm converseerde tijdens zijn wandeling zo nadrukkelijk met iemand naast hem dat het leek alsof hij geen demonstrant hoorde of zag. De president van het Europees Monetair Instituut, Duisenberg, liep met zijn hoofd naar de grond aan een sigaret trekkend zichtbaar ongemakkelijk tussen het Britse protest door. De Franse minister Strauss-Kahn lachte breed alsof hij over een kermis liep en de voorzitter van de Europese Commissie, Santer, had als gebruikelijk de blik van de bezorger van een gelukkige boodschap. De meeste ministers besloten deze wandelroute te mijden en gingen via rustiger straten naar het gebouw waar hun lunch gereed stond. Daar stond Europees commissaris De Silguy (Monetaire Zaken) voor een raam nog lange tijd naar het Britse protest te kijken.