Poggio voor sprinters geen scherprechter meer

De Duitse wielrenner Erik Zabel prolongeerde zaterdag zijn zege in Milaan-Sanremo. Een sprinter die een gedevalueerde klassieker wint of een allrounder die het vuile werk heel berekenend door de betere klimmers laat opknappen?

SANREMO, 23 MAART. De Poggio is van oudsher de scherprechter in de Primavera. De steile helling tussen de tuinkassen en de olijfbomen is het laatste obstakel langs de Middellandse Zee. Na 280 kilometer valt het peloton op de Poggio definitief uiteen. In de lastige beklimming vindt de eerste schifting plaats. In de gevaarlijke afdaling neemt de koploper een voorschot op de overwinning. Soms wordt de strijd beslist op de Via Roma, de lange rechte boulevard in Sanremo.

Met de tweede opeenvolgende zege van Erik Zabel is een nieuwe tendens zichtbaar. Waren in het verleden de klimmers en de rouleurs in het voordeel, tegenwoordig laten de sprinters zich niet meer afschrikken door de Poggio en al helemaal niet door de Cipressa, de voorlaatste beklimming op dertig kilometer van de finish. In de 89ste editie van Milaan-Sanremo eindigden vier veredelde sprinters bij de beste vier. Zabel versloeg de Fransen Emmanuel Magnien en Frédéric Moncassin en de Italiaan Stefano Zanini.

Tijdens de beklimming van de Cipressa en de Poggio zijn de vier specialisten niet in beeld geweest. Ze hielden hun benen stil en lieten de betere klimmers het vuile werk opknappen. Ze hadden geluk dat de aanvallers onderling verdeeld waren over de beste tactiek. Na een demarrage volgde onmiddellijk een tegenaanval en vervolgens viel het tempo stil. Tot tevredenheid van de sprinters die niet op grote achterstand werden gereden. Zabel concludeerde na afloop dat hij de beste rekenaar was geweest. “Als je Milaan-Sanremo wilt winnen, moet je durven speculeren.”

Zabel had op de Cipressa geen problemen, hoewel zijn laatste helper Giovanni Lombardi aan de voet van de heuvel opzichtig in de remmen kneep. Het ploegenspel van Deutsche Telekom was uitgewerkt. De kopman werd nu geacht het karwei af te maken. Zabel: “Halverwege de Poggio zat ik aan mijn limiet, maar het verschil met de eersten werd gelukkig niet groter. Voor de echte klimmers is deze helling blijkbaar niet zwaar genoeg. Renners van mijn kaliber kunnen het tempo vrij gemakkelijk volhouden.”

De wedstrijdleiding van Milaan-Sanremo heeft een probleem waarmee de organisatoren van Nederlandse en Belgische klassiekers al eerder te maken kregen. Het parcours is niet zwaar genoeg voor de steeds beter getrainde en steeds beter geprepareerde coureurs. Lastige kuitenbijters als de Limburgse Cauberg vormen voor de huidige generatie geen serieus obstakel. Om die reden wordt de Amstel Goldrace tegenwoordig via België omgeleid. Om dezelfde reden is de Muur van Hoei drie keer opgenomen in de Waalse Pijl. Het zijn lapmiddelen die afbreuk doen aan de oorspronkelijke wedstrijdvorm.

De Italianen zullen vermoedelijk niet tot dergelijke concessies overgaan. Milaan-Sanremo is een monument en de tifosi koesteren hun tradities. De start in het centrum van Milaan, de lange aanloop door de Po-vlakte, de tempowisselingen langs de kust en de Poggio als scherprechter: zo is het altijd geweest en zo moet het altijd blijven. “Deze koers mag je nooit veranderen”, zei de Italiaanse campionissimo Felice Gimondi zaterdag bij de finish. De winnaar van 1974 roemde de kwaliteiten van de winnaar van 1998. “Zabel is een complete renner die niet misstaat op de erelijst.”

Zabel is afkomstig uit de DDR, waar hij als junior in een internaat werd klaargestoomd voor de belangrijkste amateurwedstrijden. Hij behoorde tot de beste renners van zijn lichting en hoefde zich daarom niet te onderwerpen aan de dubieuze medische experimenten van de Berliner Sportschule. “Ik ben kerngezond gebleven, maar ik ken jongens die door de anabolen kaal zijn geworden en nu een menselijk wrak zijn”, sprak Zabel vorig jaar in een vraaggesprek met De Telegraaf.

Na de Val van de Muur verhuisde Zabel naar Dortmund, waar hij bij de plaatselijke amateurclub binnen twee jaar een profcontract verdiende. Inmiddels heeft hij zich bij Telekom ontwikkeld tot de beste sprinter ter wereld. Hij behaalde in 1997 drie ritzeges in de Tour de France en kreeg in Parijs voor de tweede maal de groene trui omgehangen. Vorige week won hij drie massasprints in de Tirreno-Adriatico. “Ik ben veel sterker dan een paar jaar geleden. In 1994 probeerde ik hier de sprint van de tweede groep te winnen, maar toen kwam ik nog veel kracht tekort. Die les zal ik nooit vergeten.”

Zabel profiteert nog steeds van de disciplinaire leerschool in de DDR. Afgelopen winter liet hij lucratieve baanwedstrijden schieten voor een perfecte voorbereiding op het wegseizoen. Als titelhouder wilde hij geen gek figuur slaan in Milaan-Sanremo. “Ik voelde veel meer druk dan vorig jaar, maar in de race had ik daar geen last meer van. Met dank ook aan mijn teamgenoten. Zij hebben mij perfect uit de wind gehouden.”

De homogene sfeer bij Telekom leek afgelopen winter aangetast door enkele kritische uitlatingen van Zabel in de Süddeutsche Zeitung. Zijn ploeggenoot Jan Ullrich kreeg het verwijt zich alleen in de zomermaanden bovenmatig in te spannen. Zoals gebruikelijk in sportkringen heeft Zabel zijn kritiek in een later stadium ingeslikt. Zijn woorden zouden door de betreffende journalist zijn verdraaid. Van een crisissfeer was volgens de betrokkenen bij Telekom geen sprake.

Gezien de uitbundige reacties op het erepodium in Sanremo lijkt de Duits getinte wielerploeg homogener dan ooit tevoren. Meesterknecht Lombardi huilde van geluk toen hij Zabel om de hals vloog. Assistent-ploegleider Rudy Pevenage knuffelde de afzichtelijke beker. De kleine Belg heeft de afgelopen jaren heel wat renners in een wit-roze tricot zien zegevieren, maar een overwinning in Milaan-Sanremo blijft een bijzondere gebeurtenis. “Gelukkig word je niet dik van champagne, anders zouden we behoorlijk gaan uitbollen”, zei Pevenage.

De Nederlandse renners speelden een ondergeschikte rol in Milaan-Sanremo. Leon van Bon van Rabobank eindigde op de 22ste plaats, vlak voor Servais Knaven van TVM. De Deense kopman Rolf Sörensen van Rabobank moest de strijd staken wegens darmstoornissen. Een toeschouwster uit Genua werd zaterdag in de buurt van Imperia aangereden door een motoragent. Zij raakte zwaargewond en is inmiddels geopereerd aan een slagaderlijke bloeding.