Liever prutsen dan extra geld verdienen

Toen ik in 1995 in Utrecht ging studeren, besloot ik ook hier te gaan volleyballen. Ik werd niet zoals thuis in Nieuw-Vennep lid van een gewone vereniging, maar meldde me aan bij een studentenvereniging.

Gewoon, omdat bij zo'n vereniging veel sociale activiteiten zijn. Eens in de twee maanden een groot feest bijvoorbeeld en ieder jaar bij het begin van het studiejaar een introductiekamp. Dan gaan alle leden een weekendje kamperen en lekker veel feesten. En volleyballen, uiteraard. Dit is de negende aflevering van een serie over mensen die zich met hart en ziel inzetten voor hun sportclub. Sinds een half jaar ben ik secretaris van Protos. Daarvoor was ik betrokken bij de organisatie van toernooien en het introductiekamp. Als secretaris verzorg ik de in- en uitschrijving van leden en de correspondentie met de volleybalbond. Daarnaast vergader ik om de week met het bestuur. Ook schrijf ik een column in het clubblad en maak ik een magazine dat uitkomt als Protos thuisspeelt. Momenteel ben ik ruim tien uur per week bezig voor de club, vlak voor en vlak na de zomervakantie is het meer omdat zich dan veel studenten af- en aanmelden.

Ik kan het makkelijk combineren met mijn studie communicatie en management, zonder veel te doen haal ik namelijk hoge cijfers. Een aardige bijkomstigheid is, dat ik bij Protos in de praktijk kan toepassen wat ik op school leer. Verder heb ik nog een baantje van twaalf uur per week. Ik zou de uren die ik in Protos stop ook in betaald werk kunnen stoppen, maar ik ga niet zo voor het geld. Ik vind het gewoon leuk om voor de vereniging bezig te zijn, lekker te prutsen en zo. Het is mijn hobby, ik haal er, uh, levensvreugde uit.

Of ik na mijn studie lid blijf, betwijfel ik. Ik kan me voorstellen dat ik het dan zat ben. Dat gefeest, bedoel ik.