'Ik heb een zwak voor mannen die in de penarie zitten'

Waarom hebt u zich toegelegd op het verdedigen van verdachten van zedenmisdrijven? Niet de meest prettige categorie.

“Ik heb een zwak voor mannen die in de penarie zitten. Vals beschuldigden zijn bang hoor, die pitten niet. Als je een meisje hebt gewurgd is dat een hele tragiek, maar je hebt wel iets afschuwelijks gedaan. Het wezen van de zaken die ik krijg, is die enorme boosheid dat het niet waar is.”

Echte verkrachters kloppen niet bij u aan?

“Oh jawel, vooral sinds het verschijnen van mijn boek word ik overladen met verzoeken om bijstand. Maar ik pik alleen die zaken eruit waarbij ik een mislukte vrijage vermoed. Als een cliënt ontkent dat het een verkrachting was, maar ik geloof hem niet, verdedig ik hem niet.”

Maar een advocaat doet toch alles wat binnen zijn bereik ligt om cliënten een zo laag mogelijke straf te bezorgen?

“Ik beleef er geen lol aan om cliënten met slimme trucs vrij te krijgen. Mijn cliënten willen dat ook niet, zij willen de erkenning van hoe het echt gegaan is. Velen hebben het gevoel in deze kamer recht te vinden, ook als ze de zaak verliezen.”

U beweert dat veel mannen ten onrechte worden berecht wegens verkrachting. Maar volgens cijfers van het openbaar ministerie wordt de helft van de aangiften van verkrachting niet vervolgd door gebrek aan bewijs.

“Ik beweer niet dat de valse aangiften en onterechte veroordelingen zijn toegenomen. Ik zeg alleen dat door het verdwijnen van het taboe op seks, het tegenwoordig lonend kan zijn om iemand onterecht van verkrachting te beschuldigen. Vanochtend nog kwam de vader van een jongen van vijftien ten einde raad hier, omdat zijn zoon door een mede-scholiere van verkrachting was beschuldigd. De zaak liep al een jaar. Tijdens ons gesprek gaat de telefoon: zijn vrouw met het bericht dat de politie zojuist had gemeld dat het meisje de aangifte had verzonnen. De man was in tranen.”

U hamert op de eigen verantwoordelijkheid van vrouwen in hun seksuele relaties met mannen. Bestaat het vergrijp verkrachting binnen een intieme relatie eigenlijk wel?

“Het is een moeilijk begrip. Ik denk wel dat er tussen mannen en vrouwen op het gebied van seks veel misverstanden zijn. Sommige mannen bedrijven een soort houthakkers-seks zonder enig gevoel voor wat een vrouw wil. Niet alle seks tussen mannen en vrouwen is even mooi, maar daarmee is nog niet meteen sprake van verkrachting.”

Maar gelooft u dat verkrachting binnen een intieme relatie voor kan komen? De wet vindt van wel.

“Ja, het komt ook wel voor. Maar als ik zie dat een vrouw er bij een aangifte een groot circus van maakt en er allerlei dingen bij verzint, word ik wel sceptisch.”

U vindt eigenlijk dat als een vrouw een relatie aangaat met een man, zij zijn manier van seks bedrijven maar moet ondergaan.

“Als een vrouw ontevreden is over seks in haar relatie moet ze scheiden of samen met haar man naar het Riagg lopen, niet het strafrecht erbij halen.”

Nog even over dat seksuele misverstand. Een vrouw doet een avondje vriendelijk tegen een man. Dan moet ze daarna ook maar accepteren dat hij haar grijpt?

“Nee, dat is onzin. Maar ik vind wel dat als je vijf minuten staat te tongzoenen, je laat meenemen in de auto, je daarna in een weiland vaginaal laat betasten en dan nog vrijwillig mee een schuurtje in gaat, je kunt weten wat er gaat komen.”

De man zet de toon.

“Nee, ik denk dat vrouwen heel goed weten wat ze doen.”

Een vrouw maakt een man gek van opwinding, maar wil toch niet met hem naar bed. Mag dat?

“Nou, ik vind dat wel behoorlijk gemeen, iemand verleiden en gek maken en dan toch niet willen. De man moet de vrouw begrijpen, maar de vrouw moet de man toch ook een klein beetje accepteren. Begrijp mij goed, het wezen van de erotiek is volgens mij juist de vrijwilligheid. Maar misschien begrijpt een boerenpummel van 22 dat minder goed dan een vent van 53. Vrouwen hanteren een dubbele moraal. Aan de ene kant moet alles kunnen, maar als een vrijpartij tegenvalt, zijn ze plotseling weer slachtoffer en ontslagen van iedere verantwoordelijkheid.”

Stel dat een vrouw onder haar seksuele vrijheid verstaat: het recht om een man in opperste staat van vervoering te brengen en vervolgens niet met hem naar bed te gaan.

“Misschien moet de man dan wel zover emanciperen dat hij leert om er niet meer in te stinken als een vrouw hem verleidt. Maar misschien moeten vrouwen wel inzien dat ze met hun seksualiteit wat minder te koop moeten lopen. Wat meer terughoudendheid zou wel passen. De seksuele vrijheden van vrouwen zijn de laatste twintig jaar zo groot geworden, dat hebben mannen niet kunnen bijbenen.”