Ultimate Fight

Een Amerikaanse vechter is donderdag bezweken aan de verwondingen die hij opliep tijdens een Ultimate Fight-gevecht in Kiev. Moeten dit soort vechtsporten niet worden verboden?

Appie Echteld, organisator van gevechten: “Het is een hype. Dat er een dode is gevallen is natuurlijk niet goed te praten, maar er is nu eenmaal altijd een risico verbonden aan op de rand werken. En ik weet hoe het er in de landen van de vroegere Sovjet-Unie aan toe gaat. Daar wordt veel later ingegrepen door scheidsrechters en bovendien speelt de politiek mee. Ik organiseer daar ook wedstrijden en ik ben al eens benaderd om ervoor te zorgen dat een Russische deelnemer van een Amerikaan zou winnen. Toch trekt Rusland aan. Veel mensen bellen mij op om te vragen of ze een keer mogen meedoen. Eigenlijk is het een barbaars gebeuren, ik doe de kooi tijdens gevechten ook op slot. Blijkbaar willen de mensen dit. In Nederland hebben we trouwens dusdanige regels dat scheidsrechters snel ingrijpen. We hoeven deelnemers niet per se knock-out te zien gaan.”

Michel van Halderen, trainer van vechtsporters: “De grens ligt bij de deelnemers. Zij maken de keuze of ze wel of niet aan een evenement meedoen. Ik ben zelf geen voorstander van de Ultimate Fight, het is pure commercie. De sporters die ik train doen aan Free Fight. Dat is een combinatie van Japanse sporten als karate, judo, boksen en kick-boksen. Alle regels van die sporten dienen gehandhaafd te worden. Bij Ultimate Fight hebben de scheidsrechters als enige taak in te grijpen wanneer iemand echt niet kan doorgaan, of als iemand opgeeft. Maar die mensen hebben al de keuze gemaakt om mee te doen. Die geven echt niet op. Wat ik zou doen als een Ultimate Fighter mij als trainer wil? Dan train ik hem. Het zou hypocriet van me zijn als ik het niet doe. Trainen en coachen is mijn werk.”

Peter Koopman, voorzitter van de Nederlandse Kickboks Bond: “Dat gevecht in Kiev is een weerspiegeling van de maatschappij. Je kunt er hypocriet over doen, maar blijkbaar vinden sommigen het een uitdaging om elkaar te lijf te gaan. Wat de mensen drijft, is de moed die nodig is om in die kooi te durven staan. Een nederlaag is een echte nederlaag, want iedereen kijkt naar je. De deelnemers zijn geen randdebielen, ze kiezen er alleen voor om anderen te slaan. Een ander vindt uitdaging in bergbeklimmen of de wereld rondvaren. Ik vind dit geen agressie. Agressie gebeurt ongecontroleerd. De vechters zijn vaak zachtaardige, vriendelijke en emotionele mensen.”

Maarten van Bottenburg, onderzoeker van harde contactsporten: “Duidelijk, dit kan niet. Volgens de teamleider van de winnaar werden de spelregels niet overtreden. Logisch, want regels zijn er niet. Organisatoren proberen altijd de spanning op te voeren. Daar is niets op tegen, maar je moet wel de risico's in de gaten houden. In Nederland gebeurt dat gelukkig wel, het is ook nog nooit uit de hand gelopen. Op zich hebben de toernooien wel iets. Je zet de kampioenen van verschillende vechtvarianten bij elkaar en de vraag is wie nu echt de beste is. Alleen zijn er soms zo weinig regels dat het vaak een ordinair straatgevecht wordt.”

Chris Dolman, oud-vechter en trainer: “Ik veroordeel Ultimate Fight niet, mensen moeten zelf weten waar ze aan meedoen. Jammer dat ik deze discipline zelf nooit heb kunnen beoefenen, want hij bestaat nog niet zo lang. Ik had het niet erg gevonden om met iets hardere regels wat te verdienen. Ik veroordeel de Russische wedstrijden overigens wel, want het is daar een ongeorganiseerde bende. Ik had de indruk dat die Amerikaan helemaal niet getraind was. Zo iemand laten ze dan afrossen door de plaatselijke held. Maar normaal is vechten een hele eerlijke sport. Een oersport, zonder wapens. Ik heb nu vooral freefighters onder mijn hoede, maar ook Willy Peeters. Hij doet aan Ultimate. Of ik bibber als hij de ring uitgemept wordt? Welnee, it's all in the game.”