Column

FAX aan Van Kooten & De Bie

Heren Morgenavond de laatste keer! Echt? Of komt er nog wat? Zie maar. Doe wat jullie het beste lijkt. Dat hebben jullie 35 jaar gedaan en dat is altijd goed gegaan. Daar hebben jullie mijn advies niet voor nodig.

Ik vind het jammer, heel jammer, maar ik snap het heel goed. Er komt een dag en die dag is morgen...

Het aardige van jullie werk vond ik altijd dat ik jullie niet alleen op zondagavond zag, maar eigenlijk de hele week. Als ik een nieuwe auto ging kopen werd ik altijd door òf Van Kooten òf De Bie geholpen en dat gold ook voor de man van het keukenpaleis, de chef van de meubelafdeling van De Bijenkorf, de vertegenwoordiger die nederig klanten laat voorgaan in de sigarenwinkel en de man van de computerwinkel die me een stukje Apple-knowhow probeerde aan te smeren. Hoe vaak ik niet dacht: als ik die snor eraf trek blijkt het Koot te zijn en als ik die pruik een knal geef dan roept Bie 'au'. Een groter compliment dan dit kan ik niet maken.

Laatst liet ik een buitenlandse vriend jullie fotoboek Ons kent Ons zien en hij was totaal verbaasd dat het op elke bladzijde om dezelfde twee mensen ging. 'Onmogelijk' was zijn reactie, maar ik heb hem toen verteld wat voor een duivelskunstenaar grimeur Arjen van der Grijn is en dat wij Nederlanders niet beter weten. Dat zijn Koot & Bie en wij zijn zo verwend door al die types dat wij al jaren niet meer verbaasd zijn.

Jullie zijn geen lintjestypes, maar gisteren heb ik wel een brief aan Beatrix (die correspondentie gaat nog steeds door!) gestuurd met het verzoek of zij haar ouders wil vragen om naar Drakensteyn te verhuizen en paleis Soestdijk aan jullie af te staan. Dan nemen jullie allebei een vleugel. Wij rijden er in file met onze kinderen en kleinkinderen regelmatig langs en zeggen dan: 'Daar wonen twee heren, die ons meer dan vijfendertig jaar lang een spiegel hebben voorgehouden. Zowel een lach- als een huilspiegel.' En als ik jullie dan als die twee lakeien voor het hek zie staan, dan vind ik dat helemaal niet erg. Mag allemaal. Wat ik met deze fax alleen maar wou zeggen: Dank! Heel veel dank voor heel erg veel! PS. De dertien bescheurkalenders en de fabeltastische langspeelplaten was ik bijna vergeten. Ook daarvoor dank!